bibliyofil

Türkçe

Köken

• Fransızca Fransızca biblio+ (“[bileşik adlarda] kitap”) bileşeninden alıntıdır. Bu bileşen Eski Yunanca βυβλίον (bublíon, “papirüs rulosu, kitap”) veya βιβλίον (biblíon) sözcüğünden alıntıdır. Eski Yunanca sözcük Eski Yunanca βύβλος (búblos, “papirüs”) sözcüğünden +ion ekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Eski Yunanca βυβλος (bublos, “Bir Fenike kenti, modern Cübeyl”) özel isminden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir. Eski Yunanca özel isim Fenike dili Gubla‎ (Gubla, “tepecik”) özel isminden türetilmiştir.
• Ayrıca philo+ (“[bileşik adlarda] seven, sevgi”) bileşeninden alıntıdır. Bu bileşen Eski Yunanca φίλος (phílos, “seven”) sözcüğünden alıntıdır.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /bib.li.joˈfil/
• Heceleme: bib‧li‧yo‧fil

Ön ad

bibliyofil

Bir bibliyofilin tasviri.

1. (kitap, kişilik) kitapsever

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "bibliyofil".
  TDK Özel Sözlük'te: bibliyofil"

• Nişanyan Sözlük'te: bibliyofil.