beyaban

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi بیابان‎ (beyâbân) sözcüğünden nakledildi. O da Farsça بیابان‎ (beyâbân) sözcüğünden gelmektedir.

Ad

beyaban (belirtme hâli beyabanı, çoğulu beyabanlar)

1. (doğa bilimi, coğrafya) çöl

Çekimleme

beyaban adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	beyaban	beyabanlar
belirtme	beyabanı	beyabanları
yönelme	beyabana	beyabanlara
bulunma	beyabanda	beyabanlarda
ayrılma	beyabandan	beyabanlardan
tamlayan	beyabanın	beyabanların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	beyabanım	beyabanlarım
belirtme	beyabanımı	beyabanlarımı
yönelme	beyabanıma	beyabanlarıma
bulunma	beyabanımda	beyabanlarımda
ayrılma	beyabanımdan	beyabanlarımdan
tamlayan	beyabanımın	beyabanlarımın
2. tekil (senin)
yalın	beyabanın	beyabanların
belirtme	beyabanını	beyabanlarını
yönelme	beyabanına	beyabanlarına
bulunma	beyabanında	beyabanlarında
ayrılma	beyabanından	beyabanlarından
tamlayan	beyabanının	beyabanlarının
3. tekil (onun)
yalın	beyabanı	beyabanları
belirtme	beyabanını	beyabanlarını
yönelme	beyabanına	beyabanlarına
bulunma	beyabanında	beyabanlarında
ayrılma	beyabanından	beyabanlarından
tamlayan	beyabanının	beyabanlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	beyabanımız	beyabanlarımız
belirtme	beyabanımızı	beyabanlarımızı
yönelme	beyabanımıza	beyabanlarımıza
bulunma	beyabanımızda	beyabanlarımızda
ayrılma	beyabanımızdan	beyabanlarımızdan
tamlayan	beyabanımızın	beyabanlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	beyabanınız	beyabanlarınız
belirtme	beyabanınızı	beyabanlarınızı
yönelme	beyabanınıza	beyabanlarınıza
bulunma	beyabanınızda	beyabanlarınızda
ayrılma	beyabanınızdan	beyabanlarınızdan
tamlayan	beyabanınızın	beyabanlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	beyabanı	beyabanları
belirtme	beyabanını	beyabanlarını
yönelme	beyabanına	beyabanlarına
bulunma	beyabanında	beyabanlarında
ayrılma	beyabanından	beyabanlarından
tamlayan	beyabanının	beyabanlarının

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "beyaban" maddesi