bürgü

Türkçe

Heceleme

Heceleme: bür‧gü

Ad

bürgü (belirtme hâli bürgüyü, çoğulu bürgüler)

1. (halk ağzı, giyim) başörtüsü
   • "Başında çiçekli bürgüsü. Hepsinin belinde kuşağı." - Fakir Baykurt
2. (halk ağzı, giyim) çarşaf.
3. (halk ağzı, giyim) atkı.
4. (halk ağzı) İnce perde

Çekimleme

bürgü adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	bürgü	bürgüler
belirtme	bürgüyü	bürgüleri
yönelme	bürgüye	bürgülere
bulunma	bürgüde	bürgülerde
ayrılma	bürgüden	bürgülerden
tamlayan	bürgünün	bürgülerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	bürgüm	bürgülerim
belirtme	bürgümü	bürgülerimi
yönelme	bürgüme	bürgülerime
bulunma	bürgümde	bürgülerimde
ayrılma	bürgümden	bürgülerimden
tamlayan	bürgümün	bürgülerimin
2. tekil (senin)
yalın	bürgün	bürgülerin
belirtme	bürgünü	bürgülerini
yönelme	bürgüne	bürgülerine
bulunma	bürgünde	bürgülerinde
ayrılma	bürgünden	bürgülerinden
tamlayan	bürgünün	bürgülerinin
3. tekil (onun)
yalın	bürgüsü	bürgüleri
belirtme	bürgüsünü	bürgülerini
yönelme	bürgüsüne	bürgülerine
bulunma	bürgüsünde	bürgülerinde
ayrılma	bürgüsünden	bürgülerinden
tamlayan	bürgüsünün	bürgülerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	bürgümüz	bürgülerimiz
belirtme	bürgümüzü	bürgülerimizi
yönelme	bürgümüze	bürgülerimize
bulunma	bürgümüzde	bürgülerimizde
ayrılma	bürgümüzden	bürgülerimizden
tamlayan	bürgümüzün	bürgülerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	bürgünüz	bürgüleriniz
belirtme	bürgünüzü	bürgülerinizi
yönelme	bürgünüze	bürgülerinize
bulunma	bürgünüzde	bürgülerinizde
ayrılma	bürgünüzden	bürgülerinizden
tamlayan	bürgünüzün	bürgülerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	bürgüsü	bürgüleri
belirtme	bürgüsünü	bürgülerini
yönelme	bürgüsüne	bürgülerine
bulunma	bürgüsünde	bürgülerinde
ayrılma	bürgüsünden	bürgülerinden
tamlayan	bürgüsünün	bürgülerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "bürgü" maddesi