avantürist

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: a‧van‧tü‧rist

Köken

Fransızca aventure sözcüğünden nakledildi + ist

Ön ad

avantürist (karşılaştırma daha avantürist, üstünlük en avantürist)

1. Maceraperest, serüvenci
   • Fâtih Mehmet II tarafından ortadan kaldırılıncıya kadar 1060 sene politik bir varlıktan başka birşey olmıyan bu cansız iskelet İranlı'lar, Araplar, Bulgar Boyları, Selçuklar, Haçlı avantüristler ve Osmanlı Türkleri tarafından hırpalandı durdu.

     — Ekmel İZDEM, 1944, Dünkü - Bugünkü Akhisar, s. 17, Ülkü Basımevi

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "avantürist" maddesi

Kırım Tatarcası

Ad

avantürist

1. maceracı