alaflamak

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

alaflamak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi alaflar)

[1] (halk ağzı) (Denizli, Manisa, Tokat, Kahramanmaraş, Sivas, Yozgat ağzı) Alevlemek, yakmak, tutuşturmak, ateşe vermek.
[2] (halk ağzı) (Burdur, Kütahya ağzı) Kışkırtmak: 'Ayıracağın yerde, kavgayı alaflıyorsun.'
[3] (halk ağzı) (Burdur, Balıkesir, Çanakkale, Kocaeli, Sakarya, İstanbul, Zonguldak, Samsun, Tokat, Ordu ağzı) (Trabzon, Gümüşhane, Rize, Artvin, Kars, Erzincan, Diyarbakır, Sivas, Konya, Tekirdağ ağzı) (Giresun, Kırklareli, Edirne ağzı) Hayvana yem, kuru ot, saman vermek, yemlemek: 'Ben koyunları alaflamaya gidiyorum.'

Kaynakça[düzenle]