alaflamak

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

alaflamak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi alaflar)

[1] (halk ağzı) (Denizli, Manisa, Tokat, Kahramanmaraş, Sivas, Yozgat) Alevlemek, yakmak, tutuşturmak, ateşe vermek.
[2] (halk ağzı) (Burdur, Kütahya) Kışkırtmak: 'Ayıracağın yerde, kavgayı alaflıyorsun.'
[3] (halk ağzı) (Burdur, Balıkesir, Çanakkale, Kocaeli, Sakarya, İstanbul, Zonguldak, Samsun, Tokat, Ordu) (Trabzon, Gümüşhane, Rize, Artvin, Kars, Erzincan, Diyarbakır, Sivas, Konya, Tekirdağ) (Giresun, Kırklareli, Edirne) Hayvana yem, kuru ot, saman vermek, yemlemek: 'Ben koyunları alaflamaya gidiyorum.'

Kaynakça[düzenle]