Eignung

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Almanca[düzenle]

[düzenle]

Eignung d (tamlayan hâli Eignung, çoğulu Eignungen)

[1] işe yarama, uygunluklar

Söyleniş[düzenle]

IPA(anahtar): [ˈaɪ̯ɡnʊŋ], çoğulu IPA(anahtar): [ˈaɪ̯ɡnʊŋən]

Heceleme[düzenle]

Heceleme: Eig‧nung, çoğulu Heceleme: Eig‧nun‧gen

Eş anlamlılar[düzenle]

[1] Brauchbarkeit, Tauglichkeit, Verwendbarkeit

Karşıt anlamlılar[düzenle]

[1] Untauglichkeit

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[1] Eignungstest

Köken[düzenle]

Orta Yüksek Almanca eigenunge „temlik“, 17. asırda „tahsisat“ olarak kullanılmış, „elverişlilik, ehliyet, kabiliyet“ ve „adama“ manaları 19. asırda eklenmiştir.[1]

Kaynakça[düzenle]

  1. Etymologisches Wörterbuch des Deutschen (Almancanın etimolojik sözlüğü), Wolfgang Pfeifer), genişletilmiş 2. baskı, Deutscher Taschenbuch Verlag, München, 1993, ISBN 3-423-03358-4, kelime „eignen“