Deli

Ayrıca bakınız: deli

Türkçe

Köken

Eski Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /de.ˈɫi/
• Heceleme: De‧li

Özel ad

Deli (belirtme hâli Deli'yi), çoğulu Deliler, sahiplik şekli Deli -'si

1. Bir soyadı.

Çekimleme

Deli adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	Deli	Deliler
belirtme	Deli'yi	Delileri
yönelme	Deli'ye	Delilere
bulunma	Deli'de	Delilerde
ayrılma	Deli'den	Delilerden
tamlayan	Deli'nin	Delilerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	Deli'm	Delilerim
belirtme	Deli'mi	Delilerimi
yönelme	Deli'me	Delilerime
bulunma	Deli'mde	Delilerimde
ayrılma	Deli'mden	Delilerimden
tamlayan	Deli'min	Delilerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	Deli'n	Delilerin
belirtme	Deli'ni	Delilerini
yönelme	Deli'ne	Delilerine
bulunma	Deli'nde	Delilerinde
ayrılma	Deli'nden	Delilerinden
tamlayan	Deli'nin	Delilerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	Deli'si	Delileri
belirtme	Deli'sini	Delilerini
yönelme	Deli'sine	Delilerine
bulunma	Deli'sinde	Delilerinde
ayrılma	Deli'sinden	Delilerinden
tamlayan	Deli'sinin	Delilerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	Deli'miz	Delilerimiz
belirtme	Deli'mizi	Delilerimizi
yönelme	Deli'mize	Delilerimize
bulunma	Deli'mizde	Delilerimizde
ayrılma	Deli'mizden	Delilerimizden
tamlayan	Deli'mizin	Delilerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	Deli'niz	Delileriniz
belirtme	Deli'nizi	Delilerinizi
yönelme	Deli'nize	Delilerinize
bulunma	Deli'nizde	Delilerinizde
ayrılma	Deli'nizden	Delilerinizden
tamlayan	Deli'nizin	Delilerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	Deli'si Delileri	Delileri
belirtme	Deli'sini Delilerini	Delilerini
yönelme	Deli'sine Delilerine	Delilerine
bulunma	Deli'sinde Delilerinde	Delilerinde
ayrılma	Deli'sinden Delilerinden	Delilerinden
tamlayan	Deli'sinin Delilerinin	Delilerinin

Kaynakça

• Kutalmış, Orhan G. (2003). Türkçe Kişi Adları. İstanbul: Karabudun Yayınları.