Deli

Ayrıca bakınız: deli

Türkçe

Köken

Eski Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /de.ˈɫi/
• Heceleme: De‧li

Özel ad

Deli (belirtme hâli Deli'yi), çoğulu Deliler, sahiplik şekli Deli -'si

1. Bir soyadı.

Çekimleme

Deli adının çekimi

hâl	tekil
yalın	Deli
belirtme	Deli'yi
yönelme	Deli'ye
bulunma	Deli'de
ayrılma	Deli'den
tamlayan	Deli'nin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Deli'm
belirtme	Deli'mi
yönelme	Deli'me
bulunma	Deli'mde
ayrılma	Deli'mden
tamlayan	Deli'min
2. tekil (senin)
yalın	Deli'n
belirtme	Deli'ni
yönelme	Deli'ne
bulunma	Deli'nde
ayrılma	Deli'nden
tamlayan	Deli'nin
3. tekil (onun)
yalın	Deli'si
belirtme	Deli'sini
yönelme	Deli'sine
bulunma	Deli'sinde
ayrılma	Deli'sinden
tamlayan	Deli'sinin
1. çoğul (bizim)
yalın	Deli'miz
belirtme	Deli'mizi
yönelme	Deli'mize
bulunma	Deli'mizde
ayrılma	Deli'mizden
tamlayan	Deli'mizin
2. çoğul (sizin)
yalın	Deli'niz
belirtme	Deli'nizi
yönelme	Deli'nize
bulunma	Deli'nizde
ayrılma	Deli'nizden
tamlayan	Deli'nizin
3. çoğul (onların)
yalın	Deli'si
belirtme	Deli'sini
yönelme	Deli'sine
bulunma	Deli'sinde
ayrılma	Deli'sinden
tamlayan	Deli'sinin

Kaynakça

• Kutalmış, Orhan G. (2003). Türkçe Kişi Adları. İstanbul: Karabudun Yayınları.