Ceren

Ayrıca bakınız: ceren

Türkçe

Köken

Moğol dilleri; en son olarak da Ana Türkçe *yegren sözcüğünden. Türkçe ceylan ile eş asıllı.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /dʒeˈɾen/
• Heceleme: Ce‧ren

Özel ad

Ceren (belirtme hâli Ceren'i)

1. Bir kız adı.

Çekimleme

Ceren adının çekimi

	tekil
yalın	Ceren
belirtme	Ceren'i
yönelme	Ceren'e
bulunma	Ceren'de
ayrılma	Ceren'den
tamlayan	Ceren'in

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil
yalın	Ceren'im
belirtme	Ceren'imi
yönelme	Ceren'ime
bulunma	Ceren'imde
ayrılma	Ceren'imden
tamlayan	Ceren'imin
2. tekil (senin)	tekil
yalın	Ceren'in
belirtme	Ceren'ini
yönelme	Ceren'ine
bulunma	Ceren'inde
ayrılma	Ceren'inden
tamlayan	Ceren'inin
3.tekil (onun)	tekil
yalın	Ceren'i
belirtme	Ceren'ini
yönelme	Ceren'ine
bulunma	Ceren'inde
ayrılma	Ceren'inden
tamlayan	Ceren'inin
1. çoğul (bizim)	tekil
yalın	Ceren'imiz
belirtme	Ceren'imizi
yönelme	Ceren'imize
bulunma	Ceren'imizde
ayrılma	Ceren'imizden
tamlayan	Ceren'imizin
2. çoğul (sizin)	tekil
yalın	Ceren'iniz
belirtme	Ceren'inizi
yönelme	Ceren'inize
bulunma	Ceren'inizde
ayrılma	Ceren'inizden
tamlayan	Ceren'inizin
3. çoğul (onların)	tekil
yalın	Ceren'i Cerenleri
belirtme	Ceren'ini Cerenlerini
yönelme	Ceren'ine Cerenlerine
bulunma	Ceren'inde Cerenlerinde
ayrılma	Ceren'inden Cerenlerinden
tamlayan	Ceren'inin Cerenlerinin