Canı

Ayrıca bakınız: canı, cañı

Türkçe

Köken

Eski Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /d͡ʒa.ˈnɯ/
• Heceleme: Ca‧nı

Özel ad

Canı (belirtme hâli Canı'yı)

1. Bir kız ismi.

Çekimleme

Canı adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	Canı	Canılar
belirtme	Canı'yı	Canıları
yönelme	Canı'ya	Canılara
bulunma	Canı'da	Canılarda
ayrılma	Canı'dan	Canılardan
tamlayan	Canı'nın	Canıların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	Canı'm	Canılarım
belirtme	Canı'mı	Canılarımı
yönelme	Canı'ma	Canılarıma
bulunma	Canı'mda	Canılarımda
ayrılma	Canı'mdan	Canılarımdan
tamlayan	Canı'mın	Canılarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	Canı'n	Canıların
belirtme	Canı'nı	Canılarını
yönelme	Canı'na	Canılarına
bulunma	Canı'nda	Canılarında
ayrılma	Canı'ndan	Canılarından
tamlayan	Canı'nın	Canılarının
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	Canı'sı	Canıları
belirtme	Canı'sını	Canılarını
yönelme	Canı'sına	Canılarına
bulunma	Canı'sında	Canılarında
ayrılma	Canı'sından	Canılarından
tamlayan	Canı'sının	Canılarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	Canı'mız	Canılarımız
belirtme	Canı'mızı	Canılarımızı
yönelme	Canı'mıza	Canılarımıza
bulunma	Canı'mızda	Canılarımızda
ayrılma	Canı'mızdan	Canılarımızdan
tamlayan	Canı'mızın	Canılarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	Canı'nız	Canılarınız
belirtme	Canı'nızı	Canılarınızı
yönelme	Canı'nıza	Canılarınıza
bulunma	Canı'nızda	Canılarınızda
ayrılma	Canı'nızdan	Canılarınızdan
tamlayan	Canı'nızın	Canılarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	Canı'sı Canıları	Canıları
belirtme	Canı'sını Canılarını	Canılarını
yönelme	Canı'sına Canılarına	Canılarına
bulunma	Canı'sında Canılarında	Canılarında
ayrılma	Canı'sından Canılarından	Canılarından
tamlayan	Canı'sının Canılarının	Canılarının

Kaynakça

• Yurtsever, Erk (1997). Türkçe Adlar Derlemesi. İstanbul: Türk Dünyası Araştırma Vakfı. ISBN 975-498-112-4.