Acun

Ayrıca bakınız: acun

Türkçe

Köken

Eski Türkçe açun

Özel ad

Acun (belirtme hâli Acun'u)

1. (gezegenler) Dünya
2. Bir erkek adı.

Çekimleme

Acun'un çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	Acun
belirtme	Acun'u
yönelme	Acun'a
bulunma	Acun'da
ayrılma	Acun'dan
tamlayan	Acun'un

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Acun'um
belirtme	Acun'umu
yönelme	Acun'uma
bulunma	Acun'umda
ayrılma	Acun'umdan
tamlayan	Acun'umun
2. tekil (senin)
yalın	Acun'un
belirtme	Acun'unu
yönelme	Acun'una
bulunma	Acun'unda
ayrılma	Acun'undan
tamlayan	Acun'unun
3. tekil (onun)
yalın	Acun'u
belirtme	Acun'unu
yönelme	Acun'una
bulunma	Acun'unda
ayrılma	Acun'undan
tamlayan	Acun'unun
1. çoğul (bizim)
yalın	Acun'umuz
belirtme	Acun'umuzu
yönelme	Acun'umuza
bulunma	Acun'umuzda
ayrılma	Acun'umuzdan
tamlayan	Acun'umuzun
2. çoğul (sizin)
yalın	Acun'unuz
belirtme	Acun'unuzu
yönelme	Acun'unuza
bulunma	Acun'unuzda
ayrılma	Acun'unuzdan
tamlayan	Acun'unuzun
3. çoğul (onların)
yalın	Acun'u
belirtme	Acun'unu
yönelme	Acun'una
bulunma	Acun'unda
ayrılma	Acun'undan
tamlayan	Acun'unun

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "Acun".
  TDK Özel Sözlük'te: Acun"