Abbas

Türkçe

Köken

Arapça عباس‎ (“kaşlarını çatan kişi, evcilleştirilmemiş aslan”), o da عبس‎ (“kaş çattı, surat astı”).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ab.ˈbas/
• Heceleme: Ab‧bas

Özel ad

Abbas (belirtme hâli Abbas'ı)

1. Bir erkek ismi.
2. "Yola çıkacak kimse" anlamındaki Abbas yolcu deyiminde geçen söz

Çekimleme

Abbas adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	Abbas	Abbaslar
belirtme	Abbas'ı	Abbasları
yönelme	Abbas'a	Abbaslara
bulunma	Abbas'ta	Abbaslarda
ayrılma	Abbas'tan	Abbaslardan
tamlayan	Abbas'ın	Abbasların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	Abbas'ım	Abbaslarım
belirtme	Abbas'ımı	Abbaslarımı
yönelme	Abbas'ıma	Abbaslarıma
bulunma	Abbas'ımda	Abbaslarımda
ayrılma	Abbas'ımdan	Abbaslarımdan
tamlayan	Abbas'ımın	Abbaslarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	Abbas'ın	Abbasların
belirtme	Abbas'ını	Abbaslarını
yönelme	Abbas'ına	Abbaslarına
bulunma	Abbas'ında	Abbaslarında
ayrılma	Abbas'ından	Abbaslarından
tamlayan	Abbas'ının	Abbaslarının
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	Abbas'ı	Abbasları
belirtme	Abbas'ını	Abbaslarını
yönelme	Abbas'ına	Abbaslarına
bulunma	Abbas'ında	Abbaslarında
ayrılma	Abbas'ından	Abbaslarından
tamlayan	Abbas'ının	Abbaslarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	Abbas'ımız	Abbaslarımız
belirtme	Abbas'ımızı	Abbaslarımızı
yönelme	Abbas'ımıza	Abbaslarımıza
bulunma	Abbas'ımızda	Abbaslarımızda
ayrılma	Abbas'ımızdan	Abbaslarımızdan
tamlayan	Abbas'ımızın	Abbaslarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	Abbas'ınız	Abbaslarınız
belirtme	Abbas'ınızı	Abbaslarınızı
yönelme	Abbas'ınıza	Abbaslarınıza
bulunma	Abbas'ınızda	Abbaslarınızda
ayrılma	Abbas'ınızdan	Abbaslarınızdan
tamlayan	Abbas'ınızın	Abbaslarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	Abbas'ı Abbasları	Abbasları
belirtme	Abbas'ını Abbaslarını	Abbaslarını
yönelme	Abbas'ına Abbaslarına	Abbaslarına
bulunma	Abbas'ında Abbaslarında	Abbaslarında
ayrılma	Abbas'ından Abbaslarından	Abbaslarından
tamlayan	Abbas'ının Abbaslarının	Abbaslarının

İlgili kavramlar

• Abbâsî

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "Abbas" maddesi