خلف

Ayrıca bakınız: خلق

Arapça

Köken 1

خ ل ف‎ (ḫ l f) kökünden türemiştir.

Eylem

خَلَفَ (ḫalefe) I, geniş zaman يَخْلُفُ‎ (yaḫlüfü)

1. yerini almak

Çekimleme

خَلَفَ

çekimi (biçim-I sahih, mastar خِلَافَة)

mastar الْمَصْدَر						خِلَافَة ḫilāfe
ism-i fail اِسْم الْفَاعِل						خَالِف ḫālif
ism-i meful اِسْم الْمَفْعُول						مَخْلُوف maḫlūf
etken eylem الْفِعْل الْمَعْلُوم
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	خَلَفْتُ ḫaleftü	خَلَفْتَ ḫalefte	خَلَفَ ḫalefe		خَلَفْتُمَا ḫaleftümā	خَلَفَا ḫalefā		خَلَفْنَا ḫalefnā	خَلَفْتُمْ ḫaleftüm	خَلَفُوا ḫalefū
	dişil الْمُؤَنَّث		خَلَفْتِ ḫalefti	خَلَفَتْ ḫalefet			خَلَفَتَا ḫalefetā			خَلَفْتُنَّ ḫaleftünne	خَلَفْنَ ḫalefne
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أَخْلُفُ ʾaḫlüfü	تَخْلُفُ taḫlüfü	يَخْلُفُ yaḫlüfü		تَخْلُفَانِ taḫlüfāni	يَخْلُفَانِ yaḫlüfāni		نَخْلُفُ naḫlüfü	تَخْلُفُونَ taḫlüfūne	يَخْلُفُونَ yaḫlüfūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تَخْلُفِينَ taḫlüfīne	تَخْلُفُ taḫlüfü			تَخْلُفَانِ taḫlüfāni			تَخْلُفْنَ taḫlüfne	يَخْلُفْنَ yaḫlüfne
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أَخْلُفَ ʾaḫlüfe	تَخْلُفَ taḫlüfe	يَخْلُفَ yaḫlüfe		تَخْلُفَا taḫlüfā	يَخْلُفَا yaḫlüfā		نَخْلُفَ naḫlüfe	تَخْلُفُوا taḫlüfū	يَخْلُفُوا yaḫlüfū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَخْلُفِي taḫlüfī	تَخْلُفَ taḫlüfe			تَخْلُفَا taḫlüfā			تَخْلُفْنَ taḫlüfne	يَخْلُفْنَ yaḫlüfne
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أَخْلُفْ ʾaḫlüf	تَخْلُفْ taḫlüf	يَخْلُفْ yaḫlüf		تَخْلُفَا taḫlüfā	يَخْلُفَا yaḫlüfā		نَخْلُفْ naḫlüf	تَخْلُفُوا taḫlüfū	يَخْلُفُوا yaḫlüfū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَخْلُفِي taḫlüfī	تَخْلُفْ taḫlüf			تَخْلُفَا taḫlüfā			تَخْلُفْنَ taḫlüfne	يَخْلُفْنَ yaḫlüfne
emir الْأَمْر	eril الْمُذَكَّر		اُخْلُفْ uḫlüf			اُخْلُفَا uḫlüfā				اُخْلُفُوا uḫlüfū
	dişil الْمُؤَنَّث		اُخْلُفِي uḫlüfī							اُخْلُفْنَ uḫlüfne
edilgen eylem الْفِعْل الْمَجْهُول
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُwخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	خُلِفْتُ ḫuliftü	خُلِفْتَ ḫulifte	خُلِفَ ḫulife		خُلِفْتُمَا ḫuliftümā	خُلِفَا ḫulifā		خُلِفْنَا ḫulifnā	خُلِفْتُمْ ḫuliftüm	خُلِفُوا ḫulifū
	dişil الْمُؤَنَّث		خُلِفْتِ ḫulifti	خُلِفَتْ ḫulifet			خُلِفَتَا ḫulifetā			خُلِفْتُنَّ ḫuliftünne	خُلِفْنَ ḫulifne
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أُخْلَفُ ʾuḫlefü	تُخْلَفُ tuḫlefü	يُخْلَفُ yuḫlefü		تُخْلَفَانِ tuḫlefāni	يُخْلَفَانِ yuḫlefāni		نُخْلَفُ nuḫlefü	تُخْلَفُونَ tuḫlefūne	يُخْلَفُونَ yuḫlefūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تُخْلَفِينَ tuḫlefīne	تُخْلَفُ tuḫlefü			تُخْلَفَانِ tuḫlefāni			تُخْلَفْنَ tuḫlefne	يُخْلَفْنَ yuḫlefne
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أُخْلَفَ ʾuḫlefe	تُخْلَفَ tuḫlefe	يُخْلَفَ yuḫlefe		تُخْلَفَا tuḫlefā	يُخْلَفَا yuḫlefā		نُخْلَفَ nuḫlefe	تُخْلَفُوا tuḫlefū	يُخْلَفُوا yuḫlefū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُخْلَفِي tuḫlefī	تُخْلَفَ tuḫlefe			تُخْلَفَا tuḫlefā			تُخْلَفْنَ tuḫlefne	يُخْلَفْنَ yuḫlefne
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أُخْلَفْ ʾuḫlef	تُخْلَفْ tuḫlef	يُخْلَفْ yuḫlef		تُخْلَفَا tuḫlefā	يُخْلَفَا yuḫlefā		نُخْلَفْ nuḫlef	تُخْلَفُوا tuḫlefū	يُخْلَفُوا yuḫlefū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُخْلَفِي tuḫlefī	تُخْلَفْ tuḫlef			تُخْلَفَا tuḫlefā			تُخْلَفْنَ tuḫlefne	يُخْلَفْنَ yuḫlefne

Türetilmiş kavramlar

• خَلِيفَة‎ (ḫalīfe)

Edat

خَلْفَ (ḫalfe)

1. arkada, arkasında

Çekimleme

    Çekimlemiş biçimler

asıl biçim					خَلْفَ (ḫalfe)
kişi adılları- biçimler dâhil	tekil		ikil	çoğul
	eril	dişil	genel	eril	dişil
birinci kişi	خَلْفِي‎ (ḫalfī)			خَلْفَنَا‎ (ḫalfenā)
ikinci kişi	خَلْفَكَ‎ (ḫalfeke)	خَلْفَكِ‎ (ḫalfeki)	خَلْفَكُمَا‎ (ḫalfekümā)	خَلْفَكُمْ‎ (ḫalfeküm)	خَلْفَكُنَّ‎ (ḫalfekünne)
üçüncü kişi	خَلْفَهُ‎ (ḫalfehü)	خَلْفَهَا‎ (ḫalfehā)	خَلْفَهُمَا‎ (ḫalfehümā)	خَلْفَهُمْ‎ (ḫalfehüm)	خَلْفَهُنَّ‎ (ḫalfehünne)

Köken 2

Söyleniş

• Ses

  (dosya)

Ad

خَلَف (ḫalef) e (çoğul أَخْلَاف‎ (ʾaḫlāf))

1. halef

Çekimleme

خَلَف (ḫalef) ad çekimi

tekil	basit tekil munsarıf
	belirtisiz	belirtili	izafet
ölçüsüz	خَلَف ḫalef	الْخَلَف el-ḫalef	خَلَف ḫalef
yalın	خَلَفٌ ḫalefün	الْخَلَفُ el-ḫalefü	خَلَفُ ḫalefü
belirtme	خَلَفًا ḫalefen	الْخَلَفَ el-ḫalefe	خَلَفَ ḫalefe
tamlayan	خَلَفٍ ḫalefin	الْخَلَفِ el-ḫalefi	خَلَفِ ḫalefi
ikil	belirtisiz	belirtili	izafet
ölçüsüz	خَلَفَيْن ḫalefeyn	الْخَلَفَيْن el-ḫalefeyn	خَلَفَيْ ḫalefey
yalın	خَلَفَانِ ḫalefāni	الْخَلَفَانِ el-ḫalefāni	خَلَفَا ḫalefā
belirtme	خَلَفَيْنِ ḫalefeyni	الْخَلَفَيْنِ el-ḫalefeyni	خَلَفَيْ ḫalefey
tamlayan	خَلَفَيْنِ ḫalefeyni	الْخَلَفَيْنِ el-ḫalefeyni	خَلَفَيْ ḫalefey
çoğul	basit cem'-i mükesser munsarıf
	belirtisiz	belirtili	izafet
ölçüsüz	أَخْلَاف ʾaḫlāf	الْأَخْلَاف el-ʾaḫlāf	أَخْلَاف ʾaḫlāf
yalın	أَخْلَافٌ ʾaḫlāfün	الْأَخْلَافُ el-ʾaḫlāfü	أَخْلَافُ ʾaḫlāfü
belirtme	أَخْلَافًا ʾaḫlāfen	الْأَخْلَافَ el-ʾaḫlāfe	أَخْلَافَ ʾaḫlāfe
tamlayan	أَخْلَافٍ ʾaḫlāfin	الْأَخْلَافِ el-ʾaḫlāfi	أَخْلَافِ ʾaḫlāfi

Uğradığı değişimler

• Osmanlı Türkçesi: خلف‎ (halef)
  • → Türkçe: halef

Osmanlı Türkçesi

Köken 1

Arapça خَلَف‎ (ḫalef).

Ad

خلف (halef)

1. halef
2. nesil, zürriyet

Çekimleme

خلف (halef) adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	خلف halef	خلفلر halefler
belirtme	خلفی halefi	خلفلری halefleri
yönelme	خلفه halefe	خلفلره haleflere
bulunma	خلفده halefte	خلفلرده haleflerde
ayrılma	خلفدن haleften	خلفلردن haleflerden
tamlayan	خلفڭ halefiŋ	خلفلرڭ halefleriŋ
iyelik
	tekil	çoğul
1. tekil (benim) بنم	خلفم halefim	خلفلرم haleflerim
2. tekil (senin) سنڭ	خلفڭ halefiŋ	خلفلرڭ halefleriŋ
3. tekil (onun) اونڭ	خلفی halefi	خلفلری halefleri
1. çoğul (bizim) بزم	خلفمز halefimiz	خلفلرمز haleflerimiz
2. çoğul (sizin) سزڭ	خلفڭز halefiŋiz	خلفلرڭز halefleriŋiz
3. çoğul (onların) اونلرڭ	خلفی halefi veya خلفلری halefleri

Karşıt anlamlılar

• سلف‎ (selef)

Uğradığı değişimler

• Türkçe: halef

Köken 2

Arapça خُلْف‎ (ḫulf).

Ad

خلف (hulf)

1. hulf

Çekimleme

خلف (hulf) adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	خلف hulf	خلفلر hulflar
belirtme	خلفی hulfu	خلفلری hulfları
yönelme	خلفه hulfa	خلفلره hulflara
bulunma	خلفده hulfta	خلفلرده hulflarda
ayrılma	خلفدن hulftan	خلفلردن hulflardan
tamlayan	خلفڭ hulfuŋ	خلفلرڭ hulflarıŋ
iyelik
	tekil	çoğul
1. tekil (benim) بنم	خلفم hulfum	خلفلرم hulflarım
2. tekil (senin) سنڭ	خلفڭ hulfuŋ	خلفلرڭ hulflarıŋ
3. tekil (onun) اونڭ	خلفی hulfu	خلفلری hulfları
1. çoğul (bizim) بزم	خلفمز hulfumuz	خلفلرمز hulflarımız
2. çoğul (sizin) سزڭ	خلفڭز hulfuŋuz	خلفلرڭز hulflarıŋız
3. çoğul (onların) اونلرڭ	خلفی hulfu veya خلفلری hulfları

Uğradığı değişimler

• Türkçe: hulf