جز

Osmanlı Türkçesi

Köken

Arapça جُزْء‎ (cüzʾ)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈd͡ʒyz/

Ad

جز (cüz)

1. cüz
2. (İslâm) cüz

Çekimleme

جز‎ (cüz) adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	جز‎ cüz	جزلر‎ cüzler
belirtme	جزی‎ cüz	جزلری‎ cüzler
yönelme	جزه‎ cüz	جزلره‎ cüzler
bulunma	جزده‎ cüz	جزلرده‎ cüzler
ayrılma	جزدن‎ cüz	جزلردن‎ cüzler
tamlayan	جزڭ‎ cüz	جزلرڭ‎ cüzler
iyelik
	tekil	çoğul
1. tekil (benim) بنم	جزم‎ cüzüm	جزلرم‎ cüzlerim
2. tekil(senin) سنڭ	جزڭ‎ cüzün	جزلرڭ‎ cüzlerin
3. tekil (onun) اونڭ	جزی‎ cüzü	جزلری‎ cüzleri
1. çoğul (bizim) بزم	جزمز‎ cüzümüz	جزلرمز‎ cüzlerimiz
2. çoğul (sizin) سزڭ	جزڭز‎ cüzünüz	جزلرڭز‎ cüzleriniz
3. çoğul (onların) اونلرڭ	جزی‎ cüzleri جزلری‎ cüzleri

Kaynakça

• luggat'ta cüz