أوحى

Arapça

Köken

و ح ي‎ (v ḥ y).

Eylem

أَوْحَى (ʾevḥā) IV, geniş zaman يُوحِي‎ (yūḥī)

1. ilham vermek, ortaya çıkarmak
2. îmâ etmek

Çekimleme

أَوْحَى

çekimi (biçim-IV nakıs)

mastar الْمَصْدَر						إِيحَاء ʾīḥāʾ
ism-i fail اِسْم الْفَاعِل						مُوحٍ mūḥin
ism-i meful اِسْم الْمَفْعُول						مُوحًى mūḥan
etken eylem الْفِعْل الْمَعْلُوم
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	أَوْحَيْتُ ʾevḥaytü	أَوْحَيْتَ ʾevḥayte	أَوْحَى ʾevḥā		أَوْحَيْتُمَا ʾevḥaytümā	أَوْحَيَا ʾevḥayā		أَوْحَيْنَا ʾevḥaynā	أَوْحَيْتُمْ ʾevḥaytüm	أَوْحَوْا ʾevḥav
	dişil الْمُؤَنَّث		أَوْحَيْتِ ʾevḥayti	أَوْحَتْ ʾevḥat			أَوْحَتَا ʾevḥatā			أَوْحَيْتُنَّ ʾevḥaytünne	أَوْحَيْنَ ʾevḥayne
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أُوحِي ʾūḥī	تُوحِي tūḥī	يُوحِي yūḥī		تُوحِيَانِ tūḥiyāni	يُوحِيَانِ yūḥiyāni		نُوحِي nūḥī	تُوحُونَ tūḥūne	يُوحُونَ yūḥūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تُوحِينَ tūḥīne	تُوحِي tūḥī			تُوحِيَانِ tūḥiyāni			تُوحِينَ tūḥīne	يُوحِينَ yūḥīne
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أُوحِيَ ʾūḥiye	تُوحِيَ tūḥiye	يُوحِيَ yūḥiye		تُوحِيَا tūḥiyā	يُوحِيَا yūḥiyā		نُوحِيَ nūḥiye	تُوحُوا tūḥū	يُوحُوا yūḥū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُوحِي tūḥī	تُوحِيَ tūḥiye			تُوحِيَا tūḥiyā			تُوحِينَ tūḥīne	يُوحِينَ yūḥīne
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أُوحِ ʾūḥi	تُوحِ tūḥi	يُوحِ yūḥi		تُوحِيَا tūḥiyā	يُوحِيَا yūḥiyā		نُوحِ nūḥi	تُوحُوا tūḥū	يُوحُوا yūḥū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُوحِي tūḥī	تُوحِ tūḥi			تُوحِيَا tūḥiyā			تُوحِينَ tūḥīne	يُوحِينَ yūḥīne
emir الْأَمْر	eril الْمُذَكَّر		أَوْحِ ʾevḥi			أَوْحِيَا ʾevḥiyā				أَوْحُوا ʾevḥū
	dişil الْمُؤَنَّث		أَوْحِي ʾevḥī							أَوْحِينَ ʾevḥīne
edilgen eylem الْفِعْل الْمَجْهُول
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُwخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	أُوحِيتُ ʾūḥītü	أُوحِيتَ ʾūḥīte	أُوحِيَ ʾūḥiye		أُوحِيتُمَا ʾūḥītümā	أُوحِيَا ʾūḥiyā		أُوحِينَا ʾūḥīnā	أُوحِيتُمْ ʾūḥītüm	أُوحُوا ʾūḥū
	dişil الْمُؤَنَّث		أُوحِيتِ ʾūḥīti	أُوحِيَتْ ʾūḥiyet			أُوحِيَتَا ʾūḥiyetā			أُوحِيتُنَّ ʾūḥītünne	أُوحِينَ ʾūḥīne
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أُوحَى ʾūḥā	تُوحَى tūḥā	يُوحَى yūḥā		تُوحَيَانِ tūḥayāni	يُوحَيَانِ yūḥayāni		نُوحَى nūḥā	تُوحَوْنَ tūḥavne	يُوحَوْنَ yūḥavne
	dişil الْمُؤَنَّث		تُوحَيْنَ tūḥayne	تُوحَى tūḥā			تُوحَيَانِ tūḥayāni			تُوحَيْنَ tūḥayne	يُوحَيْنَ yūḥayne
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أُوحَى ʾūḥā	تُوحَى tūḥā	يُوحَى yūḥā		تُوحَيَا tūḥayā	يُوحَيَا yūḥayā		نُوحَى nūḥā	تُوحَوْا tūḥav	يُوحَوْا yūḥav
	dişil الْمُؤَنَّث		تُوحَيْ tūḥay	تُوحَى tūḥā			تُوحَيَا tūḥayā			تُوحَيْنَ tūḥayne	يُوحَيْنَ yūḥayne
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أُوحَ ʾūḥa	تُوحَ tūḥa	يُوحَ yūḥa		تُوحَيَا tūḥayā	يُوحَيَا yūḥayā		نُوحَ nūḥa	تُوحَوْا tūḥav	يُوحَوْا yūḥav
	dişil الْمُؤَنَّث		تُوحَيْ tūḥay	تُوحَ tūḥa			تُوحَيَا tūḥayā			تُوحَيْنَ tūḥayne	يُوحَيْنَ yūḥayne