κραυγή

Yunanca

Köken

Eski Yunanca κραυγή (kraugḗ) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /kɾaˈvʝi/
• Heceleme: κραυ‧γή

Ad

κραυγή (kravgí) d (çoğulu κραυγές)

1. bağırış, çığlık, bağırma

Çekimleme

κραυγή (kravgí) adının çekimi

	tekil (ενικός)	çoğul (πληθυντικός)
yalın (ονομαστική)	κραυγή (kravgí)	κραυγές (kravgés)
tamlayan (γενική)	κραυγής (kravgís)	κραυγών (kravgón)
belirtme (αιτιατική)	κραυγή (kravgí)	κραυγές (kravgés)
seslenme (κλητική)	κραυγή (kravgí)	κραυγές (kravgés)

Eş anlamlılar

• αναφωνητό (anafonitó)