şekerci

Türkçe

Köken

• şeker + -ci

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ʃe.ceɾˈd͡ʒi/
• Heceleme: şe‧ker‧ci

Ad

şekerci (belirtme hâli şekerciyi, çoğulu şekerciler)

Şekerci (2)

1. (meslekler) Şeker ve şekerleme yapan veya satan kimse
2. (işletmeler) Şeker satılan yer

Çekimleme

şekerci adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	şekerci	şekerciler
belirtme	şekerciyi	şekercileri
yönelme	şekerciye	şekercilere
bulunma	şekercide	şekercilerde
ayrılma	şekerciden	şekercilerden
tamlayan	şekercinin	şekercilerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	şekercim	şekercilerim
belirtme	şekercimi	şekercilerimi
yönelme	şekercime	şekercilerime
bulunma	şekercimde	şekercilerimde
ayrılma	şekercimden	şekercilerimden
tamlayan	şekercimin	şekercilerimin
2. tekil (senin)
yalın	şekercin	şekercilerin
belirtme	şekercini	şekercilerini
yönelme	şekercine	şekercilerine
bulunma	şekercinde	şekercilerinde
ayrılma	şekercinden	şekercilerinden
tamlayan	şekercinin	şekercilerinin
3. tekil (onun)
yalın	şekercisi	şekercileri
belirtme	şekercisini	şekercilerini
yönelme	şekercisine	şekercilerine
bulunma	şekercisinde	şekercilerinde
ayrılma	şekercisinden	şekercilerinden
tamlayan	şekercisinin	şekercilerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	şekercimiz	şekercilerimiz
belirtme	şekercimizi	şekercilerimizi
yönelme	şekercimize	şekercilerimize
bulunma	şekercimizde	şekercilerimizde
ayrılma	şekercimizden	şekercilerimizden
tamlayan	şekercimizin	şekercilerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	şekerciniz	şekercileriniz
belirtme	şekercinizi	şekercilerinizi
yönelme	şekercinize	şekercilerinize
bulunma	şekercinizde	şekercilerinizde
ayrılma	şekercinizden	şekercilerinizden
tamlayan	şekercinizin	şekercilerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	şekercisi	şekercileri
belirtme	şekercisini	şekercilerini
yönelme	şekercisine	şekercilerine
bulunma	şekercisinde	şekercilerinde
ayrılma	şekercisinden	şekercilerinden
tamlayan	şekercisinin	şekercilerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "şekerci" maddesi