şark

Ayrıca bakınız: Şark, sark, Sark

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi شرق‎ sözcüğünden devralındı, Arapça شَرْق‎ (şerḳ) sözcüğünden.

Ad

şark (belirtme hâli şarğı, çoğulu şarklar)

1. (yönler) doğu

   "Şark oturup beklemenin yeridir." (Ahmet Hamdi Tanpınar, Huzur:10)

Çekimleme

şarğın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	şark	şarklar
belirtme	şarğı	şarkları
yönelme	şarğa	şarklara
bulunma	şarkta	şarklarda
ayrılma	şarktan	şarklardan
tamlayan	şarğın	şarkların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	şarğım	şarklarım
belirtme	şarğımı	şarklarımı
yönelme	şarğıma	şarklarıma
bulunma	şarğımda	şarklarımda
ayrılma	şarğımdan	şarklarımdan
tamlayan	şarğımın	şarklarımın
2. tekil (senin)
yalın	şarğın	şarkların
belirtme	şarğını	şarklarını
yönelme	şarğına	şarklarına
bulunma	şarğında	şarklarında
ayrılma	şarğından	şarklarından
tamlayan	şarğının	şarklarının
3. tekil (onun)
yalın	şarğı	şarkları
belirtme	şarğını	şarklarını
yönelme	şarğına	şarklarına
bulunma	şarğında	şarklarında
ayrılma	şarğından	şarklarından
tamlayan	şarğının	şarklarının
1. çoğul (bizim)
yalın	şarğımız	şarklarımız
belirtme	şarğımızı	şarklarımızı
yönelme	şarğımıza	şarklarımıza
bulunma	şarğımızda	şarklarımızda
ayrılma	şarğımızdan	şarklarımızdan
tamlayan	şarğımızın	şarklarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	şarğınız	şarklarınız
belirtme	şarğınızı	şarklarınızı
yönelme	şarğınıza	şarklarınıza
bulunma	şarğınızda	şarklarınızda
ayrılma	şarğınızdan	şarklarınızdan
tamlayan	şarğınızın	şarklarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	şarğı	şarkları
belirtme	şarğını	şarklarını
yönelme	şarğına	şarklarına
bulunma	şarğında	şarklarında
ayrılma	şarğından	şarklarından
tamlayan	şarğının	şarklarının