ısırgan

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi ایصرغان‎ (ısırgan) sözcüğünden devralındı.

Ad

Isırgan

ısırgan (belirtme hâli ısırganı, çoğulu ısırganlar)

1. (bitkiler) Isırgangillerden, her tarafı sert tüylerle kaplı, tüyleri kırıldığında karınca asidi denilen çok kaşındırıcı bir madde çıkartan bir ot (Urtica)
   • İlhan BERK, 1952 Günaydın Yeryüzü, sayfa 12 , Yeditepe Yayınları

     "Korkunç bir şekilde daha çok geceleri/büyüyor her halde/Isırgan otları, danaburunları"

Belirteç

ısırgan

1. ısırarak, ısırır gibi
   • Pınar KÜR, 2004 Küçük Oyuncu, sayfa 67 , Everest Yayınları

     "Ömrümde böyle ısırgan öpen bir adama rastlamamıştım."

Atasözleri

• ısırgan ile taharet olmaz
• ısırgan, ocağında biter

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: gicitikən (az)
• Eski Türkçe: ısırgan‎ (otk) (ısırgan)

Eski Türkçe

Bu sözcüğün, biçim ve içerik olarak Vikisözlük standartlarına ulaşması için elden geçirilmesi gerekmektedir.

Madde düzenleme ve Vikisözlük standartları ile ilgili bilgi
Bu sözcükte ayrıca şu sorunlar da bulunmaktadır:

• Bu söz(cük), ait olduğu dilin kullandığı Eski Türkçe alfabesinde yazılmamıştır.
• Bu söz(cük) varlığını ispatlayacak hiçbir kaynak içermemekte, lütfen kaynak eklenmesinde yardımcı olun.

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Ad

1. Isırgan
2. Çok ısıran