İstanbulluluk

Türkçe

Köken

İstanbullu + -luk

Söyleniş

• Ses

  (dosya)

Özel ad

İstanbulluluk (belirtme hâli İstanbulluluğu)

1. İstanbullu olma durumu.

Çekimleme

İstanbulluluğun çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	İstanbulluluk
belirtme	İstanbulluluğu
yönelme	İstanbulluluğa
bulunma	İstanbullulukta
ayrılma	İstanbulluluktan
tamlayan	İstanbulluluğun

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	İstanbulluluğum
belirtme	İstanbulluluğumu
yönelme	İstanbulluluğuma
bulunma	İstanbulluluğumda
ayrılma	İstanbulluluğumdan
tamlayan	İstanbulluluğumun
2. tekil (senin)
yalın	İstanbulluluğun
belirtme	İstanbulluluğunu
yönelme	İstanbulluluğuna
bulunma	İstanbulluluğunda
ayrılma	İstanbulluluğundan
tamlayan	İstanbulluluğunun
3. tekil (onun)
yalın	İstanbulluluğu
belirtme	İstanbulluluğunu
yönelme	İstanbulluluğuna
bulunma	İstanbulluluğunda
ayrılma	İstanbulluluğundan
tamlayan	İstanbulluluğunun
1. çoğul (bizim)
yalın	İstanbulluluğumuz
belirtme	İstanbulluluğumuzu
yönelme	İstanbulluluğumuza
bulunma	İstanbulluluğumuzda
ayrılma	İstanbulluluğumuzdan
tamlayan	İstanbulluluğumuzun
2. çoğul (sizin)
yalın	İstanbulluluğunuz
belirtme	İstanbulluluğunuzu
yönelme	İstanbulluluğunuza
bulunma	İstanbulluluğunuzda
ayrılma	İstanbulluluğunuzdan
tamlayan	İstanbulluluğunuzun
3. çoğul (onların)
yalın	İstanbulluluğu
belirtme	İstanbulluluğunu
yönelme	İstanbulluluğuna
bulunma	İstanbulluluğunda
ayrılma	İstanbulluluğundan
tamlayan	İstanbulluluğunun

İlgili sözcükler

• bakınız: İstanbul

Ek okumalar

• TDK Türkçe Sözlük'te: "İstanbulluluk".
  TDK Özel Sözlük'te: İstanbulluluk"