İsmet

Ayrıca bakınız: ismet

Türkçe

Köken

Türkçe ismet, Osmanlı Türkçesi عصمت‎ (ismet), Arapça عِصْمَة‎ (ʿiṣme).

Söyleniş

• Heceleme: İs‧met

Özel ad

İsmet (belirtme hâli İsmet'i)

1. Bir erkek adı.
2. Bir kız adı.

Çekimleme

İsmet'in çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	İsmet
belirtme	İsmet'i
yönelme	İsmet'e
bulunma	İsmet'te
ayrılma	İsmet'ten
tamlayan	İsmet'in

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	İsmet'im
belirtme	İsmet'imi
yönelme	İsmet'ime
bulunma	İsmet'imde
ayrılma	İsmet'imden
tamlayan	İsmet'imin
2. tekil (senin)
yalın	İsmet'in
belirtme	İsmet'ini
yönelme	İsmet'ine
bulunma	İsmet'inde
ayrılma	İsmet'inden
tamlayan	İsmet'inin
3. tekil (onun)
yalın	İsmet'i
belirtme	İsmet'ini
yönelme	İsmet'ine
bulunma	İsmet'inde
ayrılma	İsmet'inden
tamlayan	İsmet'inin
1. çoğul (bizim)
yalın	İsmet'imiz
belirtme	İsmet'imizi
yönelme	İsmet'imize
bulunma	İsmet'imizde
ayrılma	İsmet'imizden
tamlayan	İsmet'imizin
2. çoğul (sizin)
yalın	İsmet'iniz
belirtme	İsmet'inizi
yönelme	İsmet'inize
bulunma	İsmet'inizde
ayrılma	İsmet'inizden
tamlayan	İsmet'inizin
3. çoğul (onların)
yalın	İsmet'i
belirtme	İsmet'ini
yönelme	İsmet'ine
bulunma	İsmet'inde
ayrılma	İsmet'inden
tamlayan	İsmet'inin

Kaynakça

TDK Türkçe Sözlük'te: "İsmet".
TDK Özel Sözlük'te: İsmet"