ülük

Türkçe

Ülük (1)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /yˈlyc/
• Heceleme: ‧ü‧lük

Ad

ülük (belirtme hâli ülüğü, çoğulu ülükler)

1. (halk ağzı) emzik kelimesinin eş anlamlısı
2. (halk ağzı) Çeşme musluğu.

Çekimleme

ülüğün çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	ülük	ülükler
belirtme	ülüğü	ülükleri
yönelme	ülüğe	ülüklere
bulunma	ülükte	ülüklerde
ayrılma	ülükten	ülüklerden
tamlayan	ülüğün	ülüklerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	ülüğüm	ülüklerim
belirtme	ülüğümü	ülüklerimi
yönelme	ülüğüme	ülüklerime
bulunma	ülüğümde	ülüklerimde
ayrılma	ülüğümden	ülüklerimden
tamlayan	ülüğümün	ülüklerimin
2. tekil (senin)
yalın	ülüğün	ülüklerin
belirtme	ülüğünü	ülüklerini
yönelme	ülüğüne	ülüklerine
bulunma	ülüğünde	ülüklerinde
ayrılma	ülüğünden	ülüklerinden
tamlayan	ülüğünün	ülüklerinin
3. tekil (onun)
yalın	ülüğü	ülükleri
belirtme	ülüğünü	ülüklerini
yönelme	ülüğüne	ülüklerine
bulunma	ülüğünde	ülüklerinde
ayrılma	ülüğünden	ülüklerinden
tamlayan	ülüğünün	ülüklerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	ülüğümüz	ülüklerimiz
belirtme	ülüğümüzü	ülüklerimizi
yönelme	ülüğümüze	ülüklerimize
bulunma	ülüğümüzde	ülüklerimizde
ayrılma	ülüğümüzden	ülüklerimizden
tamlayan	ülüğümüzün	ülüklerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	ülüğünüz	ülükleriniz
belirtme	ülüğünüzü	ülüklerinizi
yönelme	ülüğünüze	ülüklerinize
bulunma	ülüğünüzde	ülüklerinizde
ayrılma	ülüğünüzden	ülüklerinizden
tamlayan	ülüğünüzün	ülüklerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	ülüğü	ülükleri
belirtme	ülüğünü	ülüklerini
yönelme	ülüğüne	ülüklerine
bulunma	ülüğünde	ülüklerinde
ayrılma	ülüğünden	ülüklerinden
tamlayan	ülüğünün	ülüklerinin

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "ülük".
  TDK Özel Sözlük'te: ülük"