çekin

Ayrıca bakınız: Çekin

Türkçe

Ad

çekin

1. çeki (ad) sözcüğünün ikinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /t͡ʃeˈcin/

Heceleme

• Heceleme: çe‧kin

Köken

çeki + -n

Ad

çekin (belirtme hâli çekini, çoğulu çekinler)

1. (fizik, kimya) Çekirdeğin ağırlığını veren artı yüklü merkezî taneciği

Söyleniş

IPA^(anahtar): t͡ʃeˈcin, t͡ʃecinˈleɾ

Heceleme

• Heceleme: çe‧kin

Çeviriler

proton — bakınız proton

Kaynakça

• Sinanoğlu, Oktay (1978). Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.