çalpara

Türkçe

Köken

1. Farsça

Ad

çalpara (belirtme hâli çalparayı, çoğulu çalparalar)

1. (müzik aletleri) Parmaklara takılıp çalınan zil veya buna benzer alet.
   • Cumagünü oğlan evine gidecek gelin eşyası hazırlanır. Erkek tarafı çalparalar çalıp çeyizleri almağa giderler.

     — Ekmel İZDEM, 1944, Dünkü - Bugünkü Akhisar, s. 93, Ülkü Basımevi
2. (hayvanlar) Açıklarda, kumluk alanlarda yaşayan ve ağları keserek balıkçılara zarar veren bir tür çağanoz (Portunus puber).
3. (denizcilik) Gemi bordasında, pis suları dışarı akıtıp deniz suyunu, içeri almayan, tulumba içindeki özel kapak.
4. (Ordu, Rize, Konya ağzı) Beceriksiz, eli işe yakışmayan.
5. (kaplar, halk ağzı)Dibi dar ağzı geniş kap.
6. (Balıkesir, Kütahya, Eskişehir ağzı) Araba dingilinin ucuna geçirilen yassı halka.
7. (tarım) (Amasya ağzı) Suların azaldığında parası ödenmek üzere tarlayı belediyeye sulatma işi.
   • Su çalparaya çıkmış.
8. (kadın) (Muğla ağzı) Pis, kötü kadın.
9. (mutfak eşyaları) (Ordu ağzı) Küçük tencere.

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "çalpara" maddesi