abus

Türkçe

Anlamlar

[1] somurtkan

[2] çatık, asık (yüz)

[3] vasfı bilinmeyen, garip, acayip

Örnekler

[2] "Abus çehreli bir adamın ne namazı ne niyazı ne zekâtı ne orucu makbuldür." (Ömer Seyfettin)

[3] "Genç, esmer kız tahayyül ediyor, zihninde müphem hayallere karışan abus suallere cevap veremiyordu." (Ömer Seyfettin)

Köken

(Arapça) abüs < عبس ^(ar) abasa (kaş çattı, surat astı)

İlgili Sözcükler

[1] Abbas

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumu: "abus"

• Sözlerin Soyağacı: abus