İçeriğe atla

zabıta

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]
  • Arapça ضابطة (ḍābiṭa, denetleme gücü, düzen, disiplin) sözcüğünden.

Söyleniş

[düzenle]
  • IPA(anahtar): /za.bɯˈta/
  • Heceleme: za‧bı‧ta

zabıta (belirtme hâli zabıtayı, çoğulu zabıtalar)

İzmir'de zabıta arabası (1)
  1. (kamu güvenliği) Belediye hizmetlerinin güvenliğini sağlamakla görevli yönetim.
  2. belediye zabıtası.
  3. (polis) Polis
    • Zabıta, yakalanamayan suçluların resimlerini gazetelere verir, bu zabıtanın halktan yardım istemesidir.
      — Faruk EREM, 1996, Bir Ceza Avukatının Anıları, s. 47, Çark Kitabevi Yayınları

Çekimleme

[düzenle]
kişi tekil çoğul
1. tekil (benim)
yalın zabıtam zabıtalarım
belirtme zabıtamı zabıtalarımı
yönelme zabıtama zabıtalarıma
bulunma zabıtamda zabıtalarımda
ayrılma zabıtamdan zabıtalarımdan
tamlayan zabıtamın zabıtalarımın
2. tekil (senin)
yalın zabıtan zabıtaların
belirtme zabıtanı zabıtalarını
yönelme zabıtana zabıtalarına
bulunma zabıtanda zabıtalarında
ayrılma zabıtandan zabıtalarından
tamlayan zabıtanın zabıtalarının
3. tekil (onun)
yalın zabıtası zabıtaları
belirtme zabıtasını zabıtalarını
yönelme zabıtasına zabıtalarına
bulunma zabıtasında zabıtalarında
ayrılma zabıtasından zabıtalarından
tamlayan zabıtasının zabıtalarının
1. çoğul (bizim)
yalın zabıtamız zabıtalarımız
belirtme zabıtamızı zabıtalarımızı
yönelme zabıtamıza zabıtalarımıza
bulunma zabıtamızda zabıtalarımızda
ayrılma zabıtamızdan zabıtalarımızdan
tamlayan zabıtamızın zabıtalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın zabıtanız zabıtalarınız
belirtme zabıtanızı zabıtalarınızı
yönelme zabıtanıza zabıtalarınıza
bulunma zabıtanızda zabıtalarınızda
ayrılma zabıtanızdan zabıtalarınızdan
tamlayan zabıtanızın zabıtalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın zabıtası zabıtaları
belirtme zabıtasını zabıtalarını
yönelme zabıtasına zabıtalarına
bulunma zabıtasında zabıtalarında
ayrılma zabıtasından zabıtalarından
tamlayan zabıtasının zabıtalarının


Çeviriler

[düzenle]
çeviriler

Kaynakça

[düzenle]

Ek Okumalar

[düzenle]

Zazaca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: za‧bı‧ta

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi ضابطه (zâbıta) sözcüğünden nakledildi, Arapça ضَابِطَة (ḍābiṭa) sözcüğünden.

zabıta d (çoğulu zabıtey)

  1. (kamu güvenliği) zabıta