verurteilen
Almanca
[düzenle]Köken
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Eylem
[düzenle]verurteilen (zayıf, üçüncü tekil şahıs şimdiki zaman beurteilt, geçmiş zaman beurteilte, geçmiş zaman ortacı beurteilt, yardımcı eylem haben)
- (geçişli) hüküm giydirmek, hükmetmek [+ zu ‘bir şeye’]
Er wurde zum Tode verurteilt. — Ölüm cezasına çarptırıldı
