vawıtene

Zazaca

Söyleniş

• Heceleme: va‧wı‧te‧ne

Köken

Ana Hint-Avrupa dili *webʰ- sözcüğünden devralındı.

Eylem

vawıtene (3. tekil şahıs eril geniş zaman vaweno)

1. örmek