uyak

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın uyak uyaklar
Belirtme (-i) uyağı uyakları
Yönelme (-e) uyağa uyaklara
Bulunma (-de) uyakta uyaklarda
Çıkma (-den) uyaktan uyaklardan
Tamlayan uyağın uyakların

uyak -ğı

[1] Şiirde dizeler sonundaki eş sesli kelime veya aynı görevde olmayan, ses bakımından benzeşen ek

Söyleniş[düzenle]

IPA: /uˈjac/, çoğulu IPA: /ujacˈlaɾ/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: u·yak

Eş anlamlılar[düzenle]

[1] kafiye

Çeviriler[düzenle]

Köken[düzenle]

Türkçe:

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] Sincap karnının ve boğazının altındaki deri, altı ayı

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "uyak"