uyak

Türkçe

Köken

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): uˈjac, (çoğulu) ujacˈlaɾ
• Heceleme: u‧yak

Ad

uyak (belirtme hâli uyağı, çoğulu uyaklar)

1. Şiirde dizeler sonundaki eş sesli sözcük veya aynı görevde olmayan, ses bakımından benzeşen ek

Eş anlamlılar

1. kafiye

Çeviriler

kafiye — bakınız kafiye

Kaynakça

TDK Türkçe Sözlük'te: "uyak".
TDK Özel Sözlük'te: uyak"