uslu

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: Uslu

Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] söz dinleyen, yaramazlık yapmayan, çevresindekileri rahatsız etmeyen. (genellikle çocuk)
[2] (eskimiş) akıllı, zeki

Örnekler[düzenle]

[1] Herkes tarafından sevilen, uslu ve çalışkan bir öğrenciydi.

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: us

Karşıt anlamlılar[düzenle]

[1] yaramaz

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

[1] uslu bir şekilde , uslu uslu , uslu kişi , uslu durmak , uslu akıllı

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

usluca , upuslu , usluluk

Atasözleri[düzenle]

Deliden al uslu haberi
İki deliye bir uslu koymuşlar

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] uslu

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: us

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki