triumf

Rumence

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /triˈumf/

Köken

Latince triumphus sözcüğünden devralındı.

Ad

triumf n

1. zafer

   Eş anlamlılar: izbândă, biruință, victorie

    A fost primit cu aplauze după triumful său. — Zaferinden sonra alkışlarla karşılandı.

Çekimleme

triumf adının çekimi

	tekil		çoğul
	belirsiz söyleniş	belirli söyleniş	belirsiz söyleniş	belirli söyleniş
yalın/belirtme	triumf	triumful	triumfuri	triumfurile
tamlayan/yönelme	triumf	triumfului	triumfuri	triumfurilor
seslenme	triumfule		triumfurilor