triangulum

Latince

Köken

triangulus (“üç köşeli, üç açılı”) sözcüğünden.

Söyleniş

• (Klasik Latince) IPA^(anahtar): [triˈaŋ.ɡʊ.ɫũː]
• (Modern Kilise Latincesi) IPA^(anahtar): [t̪riˈaŋ.ɡu.lum]

Ad

triangulum n (tamlayan hâli triangulī)

1. (şekiller) triangle

Çekimleme

triangulum adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	triangulum	triangula
tamlayan	triangulī	triangulōrum
yönelme	triangulō	triangulīs
belirtme	triangulum	triangula
ayrılma	triangulō	triangulīs
seslenme	triangulum	triangula

İlgili sözcükler

• triangulāris
• triangulus

Ön ad

triangulum

1. triangulus sözcüğünün çekimi:
   1. yalın/belirtme/seslenme nötr tekil
   2. belirtme eril tekil