ret

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi رد‎ (redd) sözcüğünden devralındı, Arapça رَدّ‎ (radd) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ɾɛt/

Ad

ret (belirtme hâli retti, çoğulu retler)

1. uygun bulmama, geri çevirme, kabul etmeme

   Dostundan ve ötekilerden kuvvetli bir ret bekliyordu. - P. Safa

2. aile bireylerinden birinin sorumluluğunu üstünden atma, varlığını tanımama, aileden saymama

   Evlatlıktan ret.

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: rədd (az)
• Gagavuzca: ret (gag)
• İngilizce: refusal (en), denial (en)

Kaynakça

TDK Türkçe Sözlük'te: "ret".
TDK Özel Sözlük'te: ret"