mukallit

Türkçe

Köken

1. Arapça

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /mu.kalˈlit/
• Heceleme: mu‧kal‧lit

Ad

mukallit (belirtme hâli mukalliti, çoğulu mukallitler)

1. (eskimiş) taklitçi

Çekimleme

mukallit adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	mukallit	mukallitler
belirtme	mukalliti	mukallitleri
yönelme	mukallite	mukallitlere
bulunma	mukallitte	mukallitlerde
ayrılma	mukallitten	mukallitlerden
tamlayan	mukallitin	mukallitlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	mukallitim	mukallitlerim
belirtme	mukallitimi	mukallitlerimi
yönelme	mukallitime	mukallitlerime
bulunma	mukallitimde	mukallitlerimde
ayrılma	mukallitimden	mukallitlerimden
tamlayan	mukallitimin	mukallitlerimin
2. tekil (senin)
yalın	mukallitin	mukallitlerin
belirtme	mukallitini	mukallitlerini
yönelme	mukallitine	mukallitlerine
bulunma	mukallitinde	mukallitlerinde
ayrılma	mukallitinden	mukallitlerinden
tamlayan	mukallitinin	mukallitlerinin
3. tekil (onun)
yalın	mukalliti	mukallitleri
belirtme	mukallitini	mukallitlerini
yönelme	mukallitine	mukallitlerine
bulunma	mukallitinde	mukallitlerinde
ayrılma	mukallitinden	mukallitlerinden
tamlayan	mukallitinin	mukallitlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	mukallitimiz	mukallitlerimiz
belirtme	mukallitimizi	mukallitlerimizi
yönelme	mukallitimize	mukallitlerimize
bulunma	mukallitimizde	mukallitlerimizde
ayrılma	mukallitimizden	mukallitlerimizden
tamlayan	mukallitimizin	mukallitlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	mukallitiniz	mukallitleriniz
belirtme	mukallitinizi	mukallitlerinizi
yönelme	mukallitinize	mukallitlerinize
bulunma	mukallitinizde	mukallitlerinizde
ayrılma	mukallitinizden	mukallitlerinizden
tamlayan	mukallitinizin	mukallitlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	mukalliti	mukallitleri
belirtme	mukallitini	mukallitlerini
yönelme	mukallitine	mukallitlerine
bulunma	mukallitinde	mukallitlerinde
ayrılma	mukallitinden	mukallitlerinden
tamlayan	mukallitinin	mukallitlerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "mukallit" maddesi
• Kubbealtı Lugatı: "MUKALLİT"