muhit

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça

[düzenle]

muhit (belirtme hâli muhiti, çoğulu muhitler)

  1. (coğrafya) çevre, yöre, etraf
    Geniş enginlere, bitmez ufuklara alışan korsanı bu dar muhit sıkıyordu. - N. Hikmet
  2. (toplum bilimi) bir kimsenin sürekli ilişkide bulunduğu insanlar topluluğu, çevre
    Büyük bir sevinç içinde olan Mevlâna, artık onu muhitine bağlayabilmek için bir çare düşünmüştü. - A. H. Çelebi

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "muhit"

Çeviriler[düzenle]

Osmanlı Türkçesi[düzenle]

Ön ad[düzenle]

  1. etrafını kuşatan, çeviren

Köken[düzenle]

Arapça