İçeriğe atla

mevta

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi موتا (mevtâ) sözcüğünden devralındı, Arapça مَوْتَى (mevtā) sözcüğünden.

mevta (belirtme hâli mevtayı, çoğulu mevtalar)

  1. (fizyoloji) ölü, ölmüş kimse:
    Kimi mevtasına kefen biçmiyor. Kimi helal rızkı yiyip içmiyor. - Seyrani

Çekimleme

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]