kefe

Türkçe

Köken

1. Arapça

Ad

kefe (belirtme hâli kefeyi, çoğulu kefeler)

Terazinin tek kefesi var.

1. Terazi gözlerinden her biri.
   • Böyle, kendi düşüncelerim ve heyecanlarım etrafında dönerken de, bir süre sonra bir araya geldiğim her kişiye karşı sürekli tepkilerimi ölçtüğümü, terazinin her iki kefesine sürekli izlenimler koyduğumu ve boşluğa uzanan pirinç uçların denge haline bakar gibi olduğumu fark ediyordum.

     — Nalân KARADUMAN, 2009, Şeyler Denizi, s. 74, Kavis Kitap

Ad

kefe (belirtme hâli kefeyi, çoğulu kefeler)

1. Semercilerin atların tüylerini parlatmak için kullandığı bir araç türü.

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "kefe" maddesi