katım

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ca.ˈtɯm/
• Heceleme: ka‧tım

Köken 1

kat + -ım

katı + -m

Ad

katım

1. kat (ad) sözcüğünün birinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi
2. katı (ad) sözcüğünün birinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi

Ad

katım (belirtme hâli katımı, çoğulu katımlar)

1. katmak işi

Çekimleme

katım adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	katım	katımlar
belirtme	katımı	katımları
yönelme	katıma	katımlara
bulunma	katımda	katımlarda
ayrılma	katımdan	katımlardan
tamlayan	katımın	katımların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	katımım	katımlarım
belirtme	katımımı	katımlarımı
yönelme	katımıma	katımlarıma
bulunma	katımımda	katımlarımda
ayrılma	katımımdan	katımlarımdan
tamlayan	katımımın	katımlarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	katımın	katımların
belirtme	katımını	katımlarını
yönelme	katımına	katımlarına
bulunma	katımında	katımlarında
ayrılma	katımından	katımlarından
tamlayan	katımının	katımlarının
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	katımı	katımları
belirtme	katımını	katımlarını
yönelme	katımına	katımlarına
bulunma	katımında	katımlarında
ayrılma	katımından	katımlarından
tamlayan	katımının	katımlarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	katımımız	katımlarımız
belirtme	katımımızı	katımlarımızı
yönelme	katımımıza	katımlarımıza
bulunma	katımımızda	katımlarımızda
ayrılma	katımımızdan	katımlarımızdan
tamlayan	katımımızın	katımlarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	katımınız	katımlarınız
belirtme	katımınızı	katımlarınızı
yönelme	katımınıza	katımlarınıza
bulunma	katımınızda	katımlarınızda
ayrılma	katımınızdan	katımlarınızdan
tamlayan	katımınızın	katımlarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	katımı katımları	katımları
belirtme	katımını katımlarını	katımlarını
yönelme	katımına katımlarına	katımlarına
bulunma	katımında katımlarında	katımlarında
ayrılma	katımından katımlarından	katımlarından
tamlayan	katımının katımlarının	katımlarının