kına

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): kɯˈnɑ

Heceleme: kı‧na

Köken

Arapça حِنَّاء‎ (ḥinnāʾ)

Ad

kına (belirtme hâli kınayı, çoğulu kınalar)

Kına ağacı (1)

Toz hâline getirilmiş kına (2)

1. (çalılıklar, kınagiller) kınagiller (Lythraceae) familyasından bir çiçekli bitki; kına ağacı
2. (kozmetik) Kına ağacının kurutulmuş yapraklarından elde edilen, saç ve elleri boyamakta kullanılan toz
   • Altın tas içinde kınam ezildi. Gümüş tarak ile zülfüm düzüldü" - Halk türküsü

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Henna (de) d
• Azerice: xına (az)
• Ermenice: խնա (hy) (xna), հինա (hy) (hina)
• Fince: hennapensas (fi), henna (fi), hennaväri (fi)
• Fransızca: henné (fr) e
• İngilizce: henna (en)
• İspanyolca: alheña (es) d
• İsveççe: henna (sv)
• Sırp-Hırvatça: kana (sh) d
• Tatarca: qına (tt)
• Türkmence: hyyna (tk)
• Ugaritic: 𐎋𐎔𐎗 (uga) (kpr)
• Yunanca: χένα (el) d (chéna)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "kına" maddesi

Ek okumalar

• Vikipedi'de kına

Gagavuzca

Köken

Arapça hinna Eski Türkçe qyn

Ad

kına

1. kına
2. kın

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki