inimicus

Latince

Köken

in- + amīcus

Söyleniş

• (Klasik Latince) IPA^(anahtar): [ɪ.nɪˈmiː.kʊs]
• (Modern Kilise Latincesi) IPA^(anahtar): [i.niˈmiː.kus]

Ad

inimīcus e (tamlayan hâli inimīcī)

1. düşman

Çekimleme

inimīcus adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	inimīcus	inimīcī
tamlayan	inimīcī	inimīcōrum
yönelme	inimīcō	inimīcīs
belirtme	inimīcum	inimīcōs
ayrılma	inimīcō	inimīcīs
seslenme	inimīce	inimīcī

Ön ad

inimīcus (dişil inimīca, nötr inimīcum, karşılaştırma inimicior, üstünlük inimicissimus)

1. düşman, düşmanca

   eş anlamlıları: hostīlis, īnfestus, īnfēnsus, oblīquus, adversus, dīversus, āversus, inīquus

   zıt anlamlılar: affābilis, amīcābilis, facilis, benevolēns

Çekimleme

inimīcus ön adının çekimi

	eril tekil	dişil tekil	nötr tekil
yalın	inimīcus	inimīca	inimīcum
tamlayan	inimīcī	inimīcae	inimīcī
yönelme	inimīcō	inimīcae	inimīcō
belirtme	inimīcum	inimīcam	inimīcum
ayrılma	inimīcō	inimīcā	inimīcō
seslenme	inimīce	inimīca	inimīcum
	eril çoğul	dişil çoğul	nötr çoğul
yalın	inimīcī	inimīcae	inimīca
tamlayan	inimīcōrum	inimīcārum	inimīcōrum
yönelme	inimīcīs	inimīcīs	inimīcīs
belirtme	inimīcōs	inimīcās	inimīca
ayrılma	inimīcīs	inimīcīs	inimīcīs
seslenme	inimīcī	inimīcae	inimīca

Ek okumalar

• “inimicus”, Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
• latin-dictionary.net sitesinde: inimicus maddesi