habeş

Ayrıca bakınız: Habeş

Türkçe

Köken

1. Arapça

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /haˈbeʃ/
• Heceleme: ha‧beş

Ön ad

habeş

1. (fizyoloji) Derisinin rengi çok koyu esmer olan kimse.
   • Ve nihayet gecenin birinde bir barda habeş zannolunacak kadar esmer tenli birisi vardı ki epeyce sarhoştu.

     — 1936, Abdülhak Şinasi HiSAR, “Benzeyişlerimiz”, Ağaç, 1. sayı, s. 6

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "habeş".
  TDK Özel Sözlük'te: habeş"

• Kubbealtı Lugatı'nda "HABEŞ :"
• Nişanyan Sözlük'te: habeş.