ermek

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

ermek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi erer) -ir

  1. erişmek
    Nereden geldiğini anlamadığı bir ataklığa ermişti. - N. Cumalı
  2. kavuşmak
  3. yetişip dokunmak
    Eli tavana ermek.
  4. insan veya bitki büyüyüp gelişmek, yetişmek
  5. ürün olgunlaşmak
    Arpalar erdi de gelin, girdik yolmaya - Halk türküsü
  6. (din) kendini Tanrı yoluna vermiş kimse insanüstü kutsal bir aşamaya erişmek

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ermek"

Çağatayca[düzenle]

Eylem[düzenle]

  1. kaba, kalın bez

Eski Türkçe[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Eylem[düzenle]

  1. olmak
  2. imek

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.