elektrikli

Türkçe

Köken

• elektrik + -li

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /e.lec.tɾic.ˈli/
• Heceleme: e‧lek‧trik‧li

Ön ad

elektrikli (karşılaştırma daha elektrikli, üstünlük en elektrikli)

Elektrikli tren

1. (elektrik) Elektriği olan, elektrik enerjisiyle yüklü olan, elektrikle işleyen.
   • "Bir sinemanın elektrikli ilanı yanıp sönüyordu." - Cahit Uçuk
2. (mecaz) Sinirli ve gergin bir duruma gelmiş olan.
   • Elektrikli bir ortam.

Türetilmiş kavramlar

elektrikli basaç, elektrikli battaniye, elektrikli daktilo, elektrikli fırın, elektrikli ısıtıcı, elektrikli sandalye, elektrikli soba, elektrikli süpürge, elektrikli tren, elektrikli zil

Kaynakça

TDK Türkçe Sözlük'te: "elektrikli".
TDK Özel Sözlük'te: elektrikli"