dismiss

İngilizce

Köken

Latince dīmissus sözcüğünden.

Eylem

dismiss (üçüncü tekil kişi geniş zaman dismisses, şimdiki zaman dismissing, geçmiş zaman ve yakın geçmiş zaman dismissed)

1. kovmak
2. reddetmek, kabul etmemek
3. önemsememek, umursamamak, hiçe saymak