cebe

Ayrıca bakınız: Cebe

Türkçe

Köken

• Moğolca ᠵᠡᠪᠡ (ǰebe, “donanım, silah, zırh”) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /d͡ʒeˈbe/
• Heceleme: ce‧be

Ad

cebe (belirtme hâli cebeyi, çoğulu cebeler)

Cebe (1)

Çeşitli cebeler. (2)

1. (eskimiş, askeriye) zırh
2. (eskimiş, askeriye) silah

Çekimleme

cebe adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	cebe	cebeler
belirtme	cebeyi	cebeleri
yönelme	cebeye	cebelere
bulunma	cebede	cebelerde
ayrılma	cebeden	cebelerden
tamlayan	cebenin	cebelerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	cebem	cebelerim
belirtme	cebemi	cebelerimi
yönelme	cebeme	cebelerime
bulunma	cebemde	cebelerimde
ayrılma	cebemden	cebelerimden
tamlayan	cebemin	cebelerimin
2. tekil (senin)
yalın	ceben	cebelerin
belirtme	cebeni	cebelerini
yönelme	cebene	cebelerine
bulunma	cebende	cebelerinde
ayrılma	cebenden	cebelerinden
tamlayan	cebenin	cebelerinin
3. tekil (onun)
yalın	cebesi	cebeleri
belirtme	cebesini	cebelerini
yönelme	cebesine	cebelerine
bulunma	cebesinde	cebelerinde
ayrılma	cebesinden	cebelerinden
tamlayan	cebesinin	cebelerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	cebemiz	cebelerimiz
belirtme	cebemizi	cebelerimizi
yönelme	cebemize	cebelerimize
bulunma	cebemizde	cebelerimizde
ayrılma	cebemizden	cebelerimizden
tamlayan	cebemizin	cebelerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	cebeniz	cebeleriniz
belirtme	cebenizi	cebelerinizi
yönelme	cebenize	cebelerinize
bulunma	cebenizde	cebelerinizde
ayrılma	cebenizden	cebelerinizden
tamlayan	cebenizin	cebelerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	cebesi	cebeleri
belirtme	cebesini	cebelerini
yönelme	cebesine	cebelerine
bulunma	cebesinde	cebelerinde
ayrılma	cebesinden	cebelerinden
tamlayan	cebesinin	cebelerinin

Ad

cebe

1. cep (ad) sözcüğünün yönelme tekil çekimi

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "cebe" maddesi
• Kubbealtı Lugatı: "cebe"