bunalmak

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe bung + almak

Eylem[düzenle]

bunalmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi bunalır)

  1. Soluk alması güçleşmek.
    "Hoca bu son sözleri söylerken havasızlıktan bunalıyor gibi başını tavana kaldırıyor."- R. N. Güntekin.
  2. (mecaz) Çok sıkılmak, çok tedirgin olmak.
    "Geçenlerde yeni çıkan uzunca bir şiirini okuyuncaya kadar bunaldım."- N. Cumalı.

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]