Ultimatum

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: ultimatum, ultimátum

Almanca[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

IPA: ʊltiˈmaːtʊm
Kafiyeler: -aːtʊm

Heceleme[düzenle]

Heceleme: Ul·ti·ma·tum, 1. çoğul Heceleme: Ul·ti·ma·tums, 2. çoğul Heceleme: Ul·ti·ma·ten

[düzenle]

Ultimatum n

  1. (politika) ültimatom

Örnekler[düzenle]

[1] Chruschtschow löste mit seinem Ultimatum vom 27. November 1958 die Berlin-Krise aus.
Kruşçef', 27 Kasım 1958 ültimatomuyla Berlin krizine sebep oldu.

Alt kavramlar[düzenle]

[1] Berlin-Ultimatum, Katar-Ultimatum

Köken[düzenle]

Latince 18. asırda zu lateinisch ultimus (sonuncu, en dışardaki)[1]

Kaynakça[düzenle]

  1. Friedrich Kluge, Elmar Seebold tarafından hazırlanmış „Etymologisches Wörterbuch der deutschen Sprache“ (Almancanın etimolojik sözlüğü). 24. gözden geçirilmiş ve genişletilmiş baskısı. Walter de Gruyter, Berlin/New York 2001, ISBN 978-3-11-017473-1, DNB 965096742, kelime: „Ultimatum“