Nas

Ayrıca bakınız: nas

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi نص‎, o da Arapça نَصّ‎ (naṣṣ) kelimesinden gelmektedir.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈnas/
• Heceleme: Nas

Ad

Nas (belirtme hâli Nas'ı)

1. Bir soyadı.

Çekimleme

Nas adının çekimi

hâl	tekil
yalın	Nas
belirtme	Nas'ı
yönelme	Nas'a
bulunma	Nas'ta
ayrılma	Nas'tan
tamlayan	Nas'ın

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Nas'ım
belirtme	Nas'ımı
yönelme	Nas'ıma
bulunma	Nas'ımda
ayrılma	Nas'ımdan
tamlayan	Nas'ımın
2. tekil (senin)
yalın	Nas'ın
belirtme	Nas'ını
yönelme	Nas'ına
bulunma	Nas'ında
ayrılma	Nas'ından
tamlayan	Nas'ının
3. tekil (onun)
yalın	Nas'ı
belirtme	Nas'ını
yönelme	Nas'ına
bulunma	Nas'ında
ayrılma	Nas'ından
tamlayan	Nas'ının
1. çoğul (bizim)
yalın	Nas'ımız
belirtme	Nas'ımızı
yönelme	Nas'ımıza
bulunma	Nas'ımızda
ayrılma	Nas'ımızdan
tamlayan	Nas'ımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	Nas'ınız
belirtme	Nas'ınızı
yönelme	Nas'ınıza
bulunma	Nas'ınızda
ayrılma	Nas'ınızdan
tamlayan	Nas'ınızın
3. çoğul (onların)
yalın	Nas'ı
belirtme	Nas'ını
yönelme	Nas'ına
bulunma	Nas'ında
ayrılma	Nas'ından
tamlayan	Nas'ının