Baran

Ayrıca bakınız: baran

Türkçe

Köken

1. Farsça veya Kürtçe [alfabe isteniyor] (bârân, “yağmur”)

Özel ad

Baran (belirtme hâli Baran'ı)

1. Bir erkek adı.

Çekimleme

Baran'ın çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	Baran
belirtme	Baran'ı
yönelme	Baran'a
bulunma	Baran'da
ayrılma	Baran'dan
tamlayan	Baran'ın

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Baran'ım
belirtme	Baran'ımı
yönelme	Baran'ıma
bulunma	Baran'ımda
ayrılma	Baran'ımdan
tamlayan	Baran'ımın
2. tekil (senin)
yalın	Baran'ın
belirtme	Baran'ını
yönelme	Baran'ına
bulunma	Baran'ında
ayrılma	Baran'ından
tamlayan	Baran'ının
3. tekil (onun)
yalın	Baran'ı
belirtme	Baran'ını
yönelme	Baran'ına
bulunma	Baran'ında
ayrılma	Baran'ından
tamlayan	Baran'ının
1. çoğul (bizim)
yalın	Baran'ımız
belirtme	Baran'ımızı
yönelme	Baran'ımıza
bulunma	Baran'ımızda
ayrılma	Baran'ımızdan
tamlayan	Baran'ımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	Baran'ınız
belirtme	Baran'ınızı
yönelme	Baran'ınıza
bulunma	Baran'ınızda
ayrılma	Baran'ınızdan
tamlayan	Baran'ınızın
3. çoğul (onların)
yalın	Baran'ı
belirtme	Baran'ını
yönelme	Baran'ına
bulunma	Baran'ında
ayrılma	Baran'ından
tamlayan	Baran'ının

Kaynakça

• Nişanyan Adlar'da: Baran.

Lehçe

Özel ad

Baran

1. (gök bilimi) Koç burcu