فجر

Ayrıca bakınız: فخر

Arapça

Köken 1

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /fad͡ʒr/

Ad

فَجْر (fecr) e

1. فَجَرَ‎ (fecera) eyleminin mastarı (şekil I)
2. günün ağırması; şafak

   eş anlamlıları: فَلَق‎ (felaḳ), صُبْح‎ (ṣubḥ), غَدَاة‎ (ġadāh), بُكْرَة‎ (bükra)

   zıt anlamlılar: شَفَق‎ (şefaḳ), غَسَق‎ (ġasaḳ)

    فِي الْفَجْرِ الْبَاكِرِ، كَانَتِ الشُّوَارِعُ هَادِئَةً وَخَالِيَةً مِنَ الزُّحَامِ.‎ — Şafağın erken saatlerinde sokaklar sessiz ve trafikten uzaktı.

   • M.S. 609–632, Kur'an, 97:5
     سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الفَجْرِ – Ebu'l-A'lâ Mevdudî: O gece şafak doğuncaya kadar tüm huzur vardır.
3. (mecaz) başlangıç, çıkış, şafak

Çekimleme

فَجْر (fecr) ad çekimi

tekil	basit tekil munsarıf
	belirtisiz	belirtili	izafet
ölçüsüz	فَجْر fecr	الْفَجْر el-fecr	فَجْر fecr
yalın	فَجْرٌ fecrun	الْفَجْرُ el-fecru	فَجْرُ fecru
belirtme	فَجْرًا fecran	الْفَجْرَ el-fecra	فَجْرَ fecra
tamlayan	فَجْرٍ fecrin	الْفَجْرِ el-fecri	فَجْرِ fecri

Türetilmiş kavramlar

• فَجْر كَاذِب‎ (fecr kāẕib) ،فَجْر صَادِق‎ (fecr ṣādiḳ)

Ad

فَجْر (fecr) d

1. (İslâm) sabah namazı

Çekimleme

فَجْر (fecr) ad çekimi

tekil	basit tekil munsarıf
	belirtisiz	belirtili	izafet
ölçüsüz	فَجْر fecr	الْفَجْر el-fecr	فَجْر fecr
yalın	فَجْرٌ fecrun	الْفَجْرُ el-fecru	فَجْرُ fecru
belirtme	فَجْرًا fecran	الْفَجْرَ el-fecra	فَجْرَ fecra
tamlayan	فَجْرٍ fecrin	الْفَجْرِ el-fecri	فَجْرِ fecri

Türevleri

• Hicaz Arapçası: فجر‎
• İngilizce: fajr
• Bengalce: ফজর (phôjôr)
• Hausaca: alfijir
• Malayca: fajar
  • Endonezce: fajar
  • Cava dili: fajar
  • Sunda dili: fajar
• Naga Pidgin: fajir
• Osmanlı Türkçesi: فجر‎
  • Türkçe: fecir
• Pencapça: ਫ਼ਜਰ (fajar)
• Şablon:uğradığı değişimtree
• Svahili dili: alfajiri
• Wolof dili: fajar

Köken 2

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /fa.d͡ʒa.ra/

Eylem

فَجَرَ (fecera) I, geniş zaman يَفْجُرُ‎ (yefcüru)

1. kazmak, kırmak, yarmak

Çekimleme

فَجَرَ

çekimi (biçim-I sahih, mastar فَجْر)

mastar الْمَصْدَر						فَجْر fecr
ism-i fail اِسْم الْفَاعِل						فَاجِر fācir
ism-i meful اِسْم الْمَفْعُول						مَفْجُور mefcūr
etken eylem الْفِعْل الْمَعْلُوم
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	فَجَرْتُ fecertu	فَجَرْتَ fecerta	فَجَرَ fecera		فَجَرْتُمَا fecertumā	فَجَرَا fecerā		فَجَرْنَا fecernā	فَجَرْتُمْ fecertum	فَجَرُوا fecerū
	dişil الْمُؤَنَّث		فَجَرْتِ fecerti	فَجَرَتْ fecerat			فَجَرَتَا feceratā			فَجَرْتُنَّ fecertunne	فَجَرْنَ fecerna
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أَفْجُرُ ʾefcüru	تَفْجُرُ tefcüru	يَفْجُرُ yefcüru		تَفْجُرَانِ tefcürāni	يَفْجُرَانِ yefcürāni		نَفْجُرُ nefcüru	تَفْجُرُونَ tefcürūne	يَفْجُرُونَ yefcürūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تَفْجُرِينَ tefcürīne	تَفْجُرُ tefcüru			تَفْجُرَانِ tefcürāni			تَفْجُرْنَ tefcürna	يَفْجُرْنَ yefcürna
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أَفْجُرَ ʾefcüra	تَفْجُرَ tefcüra	يَفْجُرَ yefcüra		تَفْجُرَا tefcürā	يَفْجُرَا yefcürā		نَفْجُرَ nefcüra	تَفْجُرُوا tefcürū	يَفْجُرُوا yefcürū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَفْجُرِي tefcürī	تَفْجُرَ tefcüra			تَفْجُرَا tefcürā			تَفْجُرْنَ tefcürna	يَفْجُرْنَ yefcürna
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أَفْجُرْ ʾefcür	تَفْجُرْ tefcür	يَفْجُرْ yefcür		تَفْجُرَا tefcürā	يَفْجُرَا yefcürā		نَفْجُرْ nefcür	تَفْجُرُوا tefcürū	يَفْجُرُوا yefcürū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَفْجُرِي tefcürī	تَفْجُرْ tefcür			تَفْجُرَا tefcürā			تَفْجُرْنَ tefcürna	يَفْجُرْنَ yefcürna
emir الْأَمْر	eril الْمُذَكَّر		اُفْجُرْ ufcür			اُفْجُرَا ufcürā				اُفْجُرُوا ufcürū
	dişil الْمُؤَنَّث		اُفْجُرِي ufcürī							اُفْجُرْنَ ufcürna
edilgen eylem الْفِعْل الْمَجْهُول
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُwخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	فُجِرْتُ fücirtu	فُجِرْتَ fücirta	فُجِرَ fücira		فُجِرْتُمَا fücirtumā	فُجِرَا fücirā		فُجِرْنَا fücirnā	فُجِرْتُمْ fücirtum	فُجِرُوا fücirū
	dişil الْمُؤَنَّث		فُجِرْتِ fücirti	فُجِرَتْ fücirat			فُجِرَتَا füciratā			فُجِرْتُنَّ fücirtunne	فُجِرْنَ fücirna
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أُفْجَرُ ʾüfceru	تُفْجَرُ tüfceru	يُفْجَرُ yüfceru		تُفْجَرَانِ tüfcerāni	يُفْجَرَانِ yüfcerāni		نُفْجَرُ nüfceru	تُفْجَرُونَ tüfcerūne	يُفْجَرُونَ yüfcerūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفْجَرِينَ tüfcerīne	تُفْجَرُ tüfceru			تُفْجَرَانِ tüfcerāni			تُفْجَرْنَ tüfcerna	يُفْجَرْنَ yüfcerna
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أُفْجَرَ ʾüfcera	تُفْجَرَ tüfcera	يُفْجَرَ yüfcera		تُفْجَرَا tüfcerā	يُفْجَرَا yüfcerā		نُفْجَرَ nüfcera	تُفْجَرُوا tüfcerū	يُفْجَرُوا yüfcerū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفْجَرِي tüfcerī	تُفْجَرَ tüfcera			تُفْجَرَا tüfcerā			تُفْجَرْنَ tüfcerna	يُفْجَرْنَ yüfcerna
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أُفْجَرْ ʾüfcer	تُفْجَرْ tüfcer	يُفْجَرْ yüfcer		تُفْجَرَا tüfcerā	يُفْجَرَا yüfcerā		نُفْجَرْ nüfcer	تُفْجَرُوا tüfcerū	يُفْجَرُوا yüfcerū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفْجَرِي tüfcerī	تُفْجَرْ tüfcer			تُفْجَرَا tüfcerā			تُفْجَرْنَ tüfcerna	يُفْجَرْنَ yüfcerna

Eylem

فَجَرَ (fecera) I, geniş zaman يَفْجُرُ‎ (yefcüru)

1. ahlaksızca davranmak, kötü olmak, günah işlemek
   • M.S. 609–632, Kur'an, 75:5
     بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ – fakat insan günah işlemek ister.

Çekimleme

فَجَرَ

çekimi (biçim-I sahih, mastar فُجُور)

mastar الْمَصْدَر						فُجُور fücūr
ism-i fail اِسْم الْفَاعِل						فَاجِر fācir
ism-i meful اِسْم الْمَفْعُول						مَفْجُور mefcūr
etken eylem الْفِعْل الْمَعْلُوم
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	فَجَرْتُ fecertu	فَجَرْتَ fecerta	فَجَرَ fecera		فَجَرْتُمَا fecertumā	فَجَرَا fecerā		فَجَرْنَا fecernā	فَجَرْتُمْ fecertum	فَجَرُوا fecerū
	dişil الْمُؤَنَّث		فَجَرْتِ fecerti	فَجَرَتْ fecerat			فَجَرَتَا feceratā			فَجَرْتُنَّ fecertunne	فَجَرْنَ fecerna
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أَفْجُرُ ʾefcüru	تَفْجُرُ tefcüru	يَفْجُرُ yefcüru		تَفْجُرَانِ tefcürāni	يَفْجُرَانِ yefcürāni		نَفْجُرُ nefcüru	تَفْجُرُونَ tefcürūne	يَفْجُرُونَ yefcürūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تَفْجُرِينَ tefcürīne	تَفْجُرُ tefcüru			تَفْجُرَانِ tefcürāni			تَفْجُرْنَ tefcürna	يَفْجُرْنَ yefcürna
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أَفْجُرَ ʾefcüra	تَفْجُرَ tefcüra	يَفْجُرَ yefcüra		تَفْجُرَا tefcürā	يَفْجُرَا yefcürā		نَفْجُرَ nefcüra	تَفْجُرُوا tefcürū	يَفْجُرُوا yefcürū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَفْجُرِي tefcürī	تَفْجُرَ tefcüra			تَفْجُرَا tefcürā			تَفْجُرْنَ tefcürna	يَفْجُرْنَ yefcürna
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أَفْجُرْ ʾefcür	تَفْجُرْ tefcür	يَفْجُرْ yefcür		تَفْجُرَا tefcürā	يَفْجُرَا yefcürā		نَفْجُرْ nefcür	تَفْجُرُوا tefcürū	يَفْجُرُوا yefcürū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَفْجُرِي tefcürī	تَفْجُرْ tefcür			تَفْجُرَا tefcürā			تَفْجُرْنَ tefcürna	يَفْجُرْنَ yefcürna
emir الْأَمْر	eril الْمُذَكَّر		اُفْجُرْ ufcür			اُفْجُرَا ufcürā				اُفْجُرُوا ufcürū
	dişil الْمُؤَنَّث		اُفْجُرِي ufcürī							اُفْجُرْنَ ufcürna
edilgen eylem الْفِعْل الْمَجْهُول
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُwخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	فُجِرْتُ fücirtu	فُجِرْتَ fücirta	فُجِرَ fücira		فُجِرْتُمَا fücirtumā	فُجِرَا fücirā		فُجِرْنَا fücirnā	فُجِرْتُمْ fücirtum	فُجِرُوا fücirū
	dişil الْمُؤَنَّث		فُجِرْتِ fücirti	فُجِرَتْ fücirat			فُجِرَتَا füciratā			فُجِرْتُنَّ fücirtunne	فُجِرْنَ fücirna
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أُفْجَرُ ʾüfceru	تُفْجَرُ tüfceru	يُفْجَرُ yüfceru		تُفْجَرَانِ tüfcerāni	يُفْجَرَانِ yüfcerāni		نُفْجَرُ nüfceru	تُفْجَرُونَ tüfcerūne	يُفْجَرُونَ yüfcerūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفْجَرِينَ tüfcerīne	تُفْجَرُ tüfceru			تُفْجَرَانِ tüfcerāni			تُفْجَرْنَ tüfcerna	يُفْجَرْنَ yüfcerna
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أُفْجَرَ ʾüfcera	تُفْجَرَ tüfcera	يُفْجَرَ yüfcera		تُفْجَرَا tüfcerā	يُفْجَرَا yüfcerā		نُفْجَرَ nüfcera	تُفْجَرُوا tüfcerū	يُفْجَرُوا yüfcerū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفْجَرِي tüfcerī	تُفْجَرَ tüfcera			تُفْجَرَا tüfcerā			تُفْجَرْنَ tüfcerna	يُفْجَرْنَ yüfcerna
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أُفْجَرْ ʾüfcer	تُفْجَرْ tüfcer	يُفْجَرْ yüfcer		تُفْجَرَا tüfcerā	يُفْجَرَا yüfcerā		نُفْجَرْ nüfcer	تُفْجَرُوا tüfcerū	يُفْجَرُوا yüfcerū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفْجَرِي tüfcerī	تُفْجَرْ tüfcer			تُفْجَرَا tüfcerā			تُفْجَرْنَ tüfcerna	يُفْجَرْنَ yüfcerna

Köken 3

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /fad͡ʒ.d͡ʒa.ra/

Eylem

فَجَّرَ (feccera) II, geniş zaman يُفَجِّرُ‎ (yüfecciru)

1. (su için) bir çıkış veya geçit oluşturmak
2. akıtmak, dökülmesine müsaade etmek
   • M.S. 609–632, Kur'an, 82:1-5
     إِذَا السَّمَاء ٱنْفَطَرَتْ ۝ وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنْتَثَرَتْ ۝ وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ۝ وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ۝ عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ۝ – Gök çatladığı vakit, / Yıldızlar döküldüğü vakit, / Denizler yarılıp akıtıldığı vakit, / Kabirlerin içi dışına getirildiği vakit, / Herkes neyi önünden gönderdiğini ve neyi geri bıraktığını bilir.
3. ayırmak, yarmak
4. patlamak

Çekimleme

فَجَّرَ

çekimi (biçim-II sahih)

mastar الْمَصْدَر						تَفْجِير tefcīr
ism-i fail اِسْم الْفَاعِل						مُفَجِّر müfeccir
ism-i meful اِسْم الْمَفْعُول						مُفَجَّر müfeccer
etken eylem الْفِعْل الْمَعْلُوم
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	فَجَّرْتُ feccertu	فَجَّرْتَ feccerta	فَجَّرَ feccera		فَجَّرْتُمَا feccertumā	فَجَّرَا feccerā		فَجَّرْنَا feccernā	فَجَّرْتُمْ feccertum	فَجَّرُوا feccerū
	dişil الْمُؤَنَّث		فَجَّرْتِ feccerti	فَجَّرَتْ feccerat			فَجَّرَتَا fecceratā			فَجَّرْتُنَّ feccertunne	فَجَّرْنَ feccerna
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أُفَجِّرُ ʾüfecciru	تُفَجِّرُ tüfecciru	يُفَجِّرُ yüfecciru		تُفَجِّرَانِ tüfeccirāni	يُفَجِّرَانِ yüfeccirāni		نُفَجِّرُ nüfecciru	تُفَجِّرُونَ tüfeccirūne	يُفَجِّرُونَ yüfeccirūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفَجِّرِينَ tüfeccirīne	تُفَجِّرُ tüfecciru			تُفَجِّرَانِ tüfeccirāni			تُفَجِّرْنَ tüfeccirna	يُفَجِّرْنَ yüfeccirna
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أُفَجِّرَ ʾüfeccira	تُفَجِّرَ tüfeccira	يُفَجِّرَ yüfeccira		تُفَجِّرَا tüfeccirā	يُفَجِّرَا yüfeccirā		نُفَجِّرَ nüfeccira	تُفَجِّرُوا tüfeccirū	يُفَجِّرُوا yüfeccirū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفَجِّرِي tüfeccirī	تُفَجِّرَ tüfeccira			تُفَجِّرَا tüfeccirā			تُفَجِّرْنَ tüfeccirna	يُفَجِّرْنَ yüfeccirna
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أُفَجِّرْ ʾüfeccir	تُفَجِّرْ tüfeccir	يُفَجِّرْ yüfeccir		تُفَجِّرَا tüfeccirā	يُفَجِّرَا yüfeccirā		نُفَجِّرْ nüfeccir	تُفَجِّرُوا tüfeccirū	يُفَجِّرُوا yüfeccirū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفَجِّرِي tüfeccirī	تُفَجِّرْ tüfeccir			تُفَجِّرَا tüfeccirā			تُفَجِّرْنَ tüfeccirna	يُفَجِّرْنَ yüfeccirna
emir الْأَمْر	eril الْمُذَكَّر		فَجِّرْ feccir			فَجِّرَا feccirā				فَجِّرُوا feccirū
	dişil الْمُؤَنَّث		فَجِّرِي feccirī							فَجِّرْنَ feccirna
edilgen eylem الْفِعْل الْمَجْهُول
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُwخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	فُجِّرْتُ füccirtu	فُجِّرْتَ füccirta	فُجِّرَ füccira		فُجِّرْتُمَا füccirtumā	فُجِّرَا füccirā		فُجِّرْنَا füccirnā	فُجِّرْتُمْ füccirtum	فُجِّرُوا füccirū
	dişil الْمُؤَنَّث		فُجِّرْتِ füccirti	فُجِّرَتْ füccirat			فُجِّرَتَا fücciratā			فُجِّرْتُنَّ füccirtunne	فُجِّرْنَ füccirna
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أُفَجَّرُ ʾüfecceru	تُفَجَّرُ tüfecceru	يُفَجَّرُ yüfecceru		تُفَجَّرَانِ tüfeccerāni	يُفَجَّرَانِ yüfeccerāni		نُفَجَّرُ nüfecceru	تُفَجَّرُونَ tüfeccerūne	يُفَجَّرُونَ yüfeccerūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفَجَّرِينَ tüfeccerīne	تُفَجَّرُ tüfecceru			تُفَجَّرَانِ tüfeccerāni			تُفَجَّرْنَ tüfeccerna	يُفَجَّرْنَ yüfeccerna
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أُفَجَّرَ ʾüfeccera	تُفَجَّرَ tüfeccera	يُفَجَّرَ yüfeccera		تُفَجَّرَا tüfeccerā	يُفَجَّرَا yüfeccerā		نُفَجَّرَ nüfeccera	تُفَجَّرُوا tüfeccerū	يُفَجَّرُوا yüfeccerū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفَجَّرِي tüfeccerī	تُفَجَّرَ tüfeccera			تُفَجَّرَا tüfeccerā			تُفَجَّرْنَ tüfeccerna	يُفَجَّرْنَ yüfeccerna
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أُفَجَّرْ ʾüfeccer	تُفَجَّرْ tüfeccer	يُفَجَّرْ yüfeccer		تُفَجَّرَا tüfeccerā	يُفَجَّرَا yüfeccerā		نُفَجَّرْ nüfeccer	تُفَجَّرُوا tüfeccerū	يُفَجَّرُوا yüfeccerū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُفَجَّرِي tüfeccerī	تُفَجَّرْ tüfeccer			تُفَجَّرَا tüfeccerā			تُفَجَّرْنَ tüfeccerna	يُفَجَّرْنَ yüfeccerna

Osmanlı Türkçesi

Köken

Arapça فَجْر‎ (fecr).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈfed͡ʒɾ/

Ad

فجر (fecr)

1. tan yerinin ağarması

Çekimleme

فجر (fecr) adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	فجر fecr	فجرلر fecrler
belirtme	فجری fecri	فجرلری fecrleri
yönelme	فجره‎ fecre	فجرلره fecrlere
bulunma	فجرده fecrde	فجرلرده fecrlerde
ayrılma	فجردن fecrden	فجرلردن fecrlerden
tamlayan	فجرڭ fecriŋ	فجرلرڭ fecrleriŋ
iyelik
	tekil	çoğul
1. tekil (benim) بنم	فجرم fecrim	فجرلرم fecrlerim
2. tekil (senin) سنڭ	فجرڭ fecriŋ	فجرلرڭ fecrleriŋ
3. tekil (onun) اونڭ	فجری fecri	فجرلری fecrleri
1. çoğul (bizim) بزم	فجرمز fecrimiz	فجرلرمز fecrlerimiz
2. çoğul (sizin) سزڭ	فجرڭز fecriŋiz	فجرلرڭز fecrleriŋiz
3. çoğul (onların) اونلرڭ	فجری fecri veya فجرلری fecrleri