اصحاب
 |
Ayrıca bakınız: أصحاب |
Osmanlı Türkçesi
[düzenle]Köken
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]اصحاب (ashâb) ç
Çekimleme
[düzenle]اصحاب (ashâb) adının çekimi
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| yalın | اصحاب ashâb |
اصحابلر ashâblar |
| belirtme | اصحابی ashâbı |
اصحابلری ashâbları |
| yönelme | اصحابه ashâba |
اصحابلره ashâblara |
| bulunma | اصحابده ashâbda |
اصحابلرده ashâblarda |
| ayrılma | اصحابدن ashâbdan |
اصحابلردن ashâblardan |
| tamlayan | اصحابڭ ashâbıŋ |
اصحابلرڭ ashâblarıŋ |
| iyelik | ||
| tekil | çoğul | |
| 1. tekil (benim) بنم |
اصحابم ashâbım |
اصحابلرم ashâblarım |
| 2. tekil (senin) سنڭ |
اصحابڭ ashâbıŋ |
اصحابلرڭ ashâblarıŋ |
| 3. tekil (onun) اونڭ |
اصحابی ashâbı |
اصحابلری ashâbları |
| 1. çoğul (bizim) بزم |
اصحابمز ashâbımız |
اصحابلرمز ashâblarımız |
| 2. çoğul (sizin) سزڭ |
اصحابڭز ashâbıŋız |
اصحابلرڭز ashâblarıŋız |
| 3. çoğul (onların) اونلرڭ |
اصحابی ashâbı veya اصحابلری ashâbları | |